Ton Kok werd geboren op 23 maart 1954 en woont in Gorinchem,
Zuid-Holland. Al op vroege leeftijd kwam hij in aanraking met de blues
via een oudere neef, die in het bezit was van platen van ondermeer
Muddy Waters, John Mayall en Cream. Zijn middelbare school periode viel
samen met de ‘British Blues Boom’ en de muzikale smaak werd in die tijd
definitief bepaald. In zijn geboorteplaats Leerdam liepen altijd al
veel bluesliefhebbers rond en had hij het geluk groepen als Cuby +
Blizzards, Livin’ Blues en de Oscar Benton Blues Band live dicht bij
huis aan het werk te zien. Als vele anderen heeft hij in die periode
ook de gitaar opgepakt om zijn ding te doen in allerlei bandjes, maar
was realistisch genoeg om in te zien dat een carrière als muzikant er
niet inzat. Het gitaarspelen beperkt zich tegenwoordig hoofdzakelijk
tot de huiskamer. Na de laatste jaren het nodige meegemaakt te hebben
als reorganisaties op het werk, privé problemen, zoals een stukgelopen
huwelijk en gezondheidsproblemen begon het cynisme in zijn leven de
overhand te krijgen. Ook kregen een aantal bluesnummers ineens een veel
diepere betekenis. Inmiddels heeft hij zijn leven weer zodanig op orde
dat het cynisme regelmatig opzij gezet wordt en hij een meer open en
positievere benadering van het leven heeft. Hij werkt behalve voor
The Bluesman ook voor Bobtjes Blues Pages en Bluesforum.nl.
Bert 'T-Bourbon' Visscher
Als 18 jarige kwam ik voor het eerst in aanraking met de blues, Muddy Waters was de bluesman die ik draaide op vinyl. Niet gekocht, maar via de fonotheek geleend en zo moest ik meer lenen en later kopen.
Nu ben ik 44 en sinds een jaar presenteer ik op de maandagavond het blues programma 'Standing at the Crossroads". Uiteraard veel aandacht voor het ouwe werk, waarbij ik een tik, kraak of commentaar van de technicus in de opname niet schuw. Juist omdat de huidige generatie is opgegroeid in een digitaal tijdperk waarbij de fouten worden weggepoetst en alles met heel veel overdubs uiteindelijk op cd wordt gezet.
Maar ook aandacht voor het nieuwe product, de blues bands van nu, die de blues onder de aandacht willen brengen. Verder regelmatig gasten of zoals een tijdje terug een workshop blues mondharmonica. Alles wat blues is of uitdraagt mag langskomen, zelfs zeer jonge bluesmuzikanten die heel graag willen spelen in een bluesband. Daarbij een eigen website, waarop ik melding maak van blues nieuwtjes, verslagen van festivals en een agenda die meestal de concerten, festivals bevat boven de lijn Meppel, Hoogeveen.
Meppel, daar woont de Bluesman, waar ik in 1 jaar tijd een leuk contact mee heb opgebouwd, we doen daar waar mogelijk veel samen en ondersteunen elkaar. En dat we met z’n allen de blues levendig moeten houden!
Bouke 'Blue Band' Janssen:
"Bouke, wakker worden, je moet me even helpen! Ik weet niet hoe ik iets moet opnemen van de radio, kom snel...".
Beetje raar om als 9-jarig ventje laat op de avond zo wakker te worden gemaakt door je moeder. Maar ja, als ene 'BieBie King ofzoiets' op de radio een spetterend concert geeft zal dat inderdaad opgenomen moeten worden. En wat klonk dat te gek wat ik toen hoorde! Dat was voor mij ook meteen de eerste bewuste aanraking met 'Da Bluez'. Pas vele jaren later, na een hele fanatieke hiphop-periode, realiseerde ik me pas hoeveel impact die ongelooflijk mooie stem van BB King op mij had gemaakt (nog steeds is BB King mijn favoriete blueszanger; er zal wel iets van vroeger zijn blijven hangen). En beetje bij beetje begon er een voorkeur voor blues te ontstaan. Mijn broer Koen, had toen al een hele collectie blues-cd's van SRV, Muddy Waters en the Red Devils. Daar zat vuur in! Die muziek trok me over de streep en ik ging me wat in de blues verdiepen. Vrij snel daarna kwam de Britse band the Hoax in beeld en die deelde de genadeklap uit. Blues, daar wilde ik iets meer mee. Naast een grote voorliefde voor goede zangstemmen (niet alleen op bluesgebied) trok de gitaar sterk de aandacht. Zelf ook maar zo'n ding gekocht en met een veel te muzikale vriend een paar jaar alleen maar muziek gemaakt en ook wel 'bluesjes' gespeeld. Later diende de Low Budget Blue Band zich aan; een bluesband en ze zochten met spoed een zanger. Dat was in 1995 en bij die band speel ik nog steeds. Elke woensdag een relaxte bandavond, beetje ouwehoeren, muziekmaken, biertje, mooi man! En af en toe de wei in met de band.
En daar in die blueswei leer je een heleboel mensen kennen. Ik bezoek ook regelmatig bluesconcerten en je ziet vaak dezelfde gezichten. En die mensen kom je steeds maar weer tegen! Zelfs op de digitale bluesvelden zijn ze niet weg te meppen! En onder het motto 'if you can't beat them, join them' mag ik sinds kort ons aller Bert wat assisteren met zijn site.
Ik zie mezelf als een ruimdenkend bluesliefhebber en met die insteek hoop ik leuke recensies voor deze site te gaan maken.
Bert "The Bluesman'' Reinders
Ooit begonnen met de 45-toeren singletjes van Ja Zuster, Nee Zuster en grammofoonplaten van The Cats, Tee-Set, Shocking Blue en zelfs Gerard Cox (’t Is weer voorbij die mooie zomer), toch heel geleidelijk in aanraking gekomen met langspeelplaten van onder andere Rory Gallagher, Johnny Winter en Savoy Brown.
Van muziekgenre’s was ik destijds helemaal wars, dus zat er voor mij weinig onderscheid tussen Deep Purple, Led Zeppelin, Mott The Hoople, Grand Funk Railroad en genoemde Gallagher en Winter en was de hard-rock en de bluesrock voor mij eigenlijk 1 pot nat.
Rond m’n 18e sloeg zelfs een tijdelijk punkvirus toe met bands als Sex Pistols, The Cure, The Ramones en The Clash.
Uiteindelijk toch zo rond mijn 20e op de een of andere manier weer in aanraking gekomen met, de voor mijn gevoel oude lullenmuziek, van onder andere C+B, Livin’ Blues, John Lee Hooker, Muddy Waters en Howlin’ Wolf. Ondanks allerlei andere muzikale interesses als jazz van wereldmuzikanten als Ben Webster en Chet Baker, de laatste 25 jaren helemaal into the blues. Genrevoorkeuren in de blues heb ik niet, als het maar recht uit het hart is. En als het bluesvonkje niet overslaat, dan ben ik er snel mee uitgebluest.
Van zelf muziek maken is het helaas niet verder gekomen dan een beetje gepruts op een bluesharp en het aanslaan van een C, G, D en E akkoord op een gitaar en daar zal het hoogstwaarschijnlijk ook wel bij blijven.
In september 2006 voor de gein www.thebluesman.web-log.nl opgestart om een aantal voor Podiuminfo.nl geschreven recensies te publiceren en daarnaast in oktober 2006 in de ervaren ploeg van www.bobtjeblues.com beland.
Na de 25.000e bezoeker is de website tot www.thebluesman.nl gedoopt en inmiddels is een hobby redelijk uit de klauw gelopen. Geen enkel probleem overigens, maar ik ben wel erg blij dat ik zo af en toe een beroep kan doen op een paar geweldige bluesfanaten, die bij gelegenheid een aantal muziekrecensies van me zullen overnemen en de schrijvende bluespers in de lucht kunnen houden.
Freek 'The Blueshacker' Penthum
Na een oproep van Bert op zijn webpage, nu zo’n jaar
geleden, om zijn wervende teksten in het Engels te vertalen, kwam ik hem
dezelfde avond tegen in Meppel in “La Porte”.
Toen ik dat zwetende, stampende lichaam met die
karakteristieke kop zag fotograferen, met in zijn linkerhand een glasie bier, kon
ik hem niet voorbijlopen zonder te zeggen:
Zo begon ik aan de klus zonder enig overleg en zonder contract.
Tussen alle bluesfanaten ben ik wel een beetje een
buitenbeentje omdat ik van wat ruiger werk hou: Metallica,Velvet Revolver, Green
Day, Gary Moore maar ook AC/DC en Iron Maiden.
De beide laatste bands speelden in hun beginfase trouwens
goede ruige blues nummers.
Maar als Bert me meesleept naar Popa Chubby in Hardenberg
vind ik dat ook prachtig, hier springen dan ook de zweterige, stinkende vonken van
af.
De echte blues vind ik zelf te “easy” en te weinig dynamiek
en power hebben.
Een voorwaarde voor mijn life bluesbeleving is de inzet en
het fanatisme van de bandleden, jankende gitaar solo’s en een lekkere
versnapering.
Goede voorbeelden zijn “The Veldman Brothers” en “The Twelve
Bar Bluesband”.
Daar maken we verf voor onder andere Luxaflex maar ook voor
bijvoorbeeld Corus.
Door mijn vele reizen in Europa en recent naar Shanghai, heb
ik niet zo heel veel vrije tijd en mag graag thuis zitten.
Verder struin ik wel eens met mijn neven naar het echte
ruige werk in de Ahoy of Heineken Music Hall.
Samen met “Aaf” zoeken we steeds weer de betere festivals
uit : Bospop, Ribs en Blues, Fields of Rock etc.
Hobby’s heb ik niet zoveel, ik mag graag reizen maar een hobby
springt eruit: klooien op de computer.
