Big Blind steelt de show op Rocking The Blues in Duiven.

Tekst en foto's: Bert Reinders

“Meneer, weet u misschien hoe oud die jongens zijn?”. Een met bewondering doorspekte vraag die ik tot drie keer toe gesteld kreeg, nadat de Noordwijkse Big Blind de mainstage van Rocking The Blues 2008 op de kop hadden gezet.

En terecht, want de mannen van Big Blind gingen te keer als nooit tevoren. Zelfs mijn lieve vrouw Ardi, die na het laatste bezoek aan Big Blind in Cafe de Lijst (begin september) toch nog een beetje sceptisch was, was nu volledig overtuigd. Dit is top! Dit is grote klasse van een stelletje twintigers die hun vak verstaan als een paar ‘oude rotten’.

In het cafe gedeelte had Ralph de Jongh om 20:15 Rocking The Blues geopend en Ralph voelde de sfeer perfect aan door rustig zijn set op te bouwen met een aantal geweldige ballads zoals ‘Harry’ en ‘Man’. Ralph kreeg ongeveer veertig minuten te tijd om het publiek op te warmen in het CCOG, maar Ralph hoefde daar niet zo heel veel voor te doen. De beheerders van het Duivense centrum hadden de verwarmingsknop wel naar zo’n onbehaaglijk niveau gebracht, dat bij de minst geringste beweging het zweet bij de bezoekers met straaltjes over de rug liep.

Tja, er moest gedronken worden volgens de jonge barjuf en deze dame kende waarschijnlijk het altijd gretig innemende bluesvolk nog niet. Nou, barjuffrouw, ook al vriest het, gedronken wordt er echt wel.

 

Nadat Ralph zijn eerste set had afgewerkt, was het dus de beurt aan de jongens van Big Blind. Tijdens het opbouwen ging niet alles van een leien dakje, want drummer Niels miste zijn snaredrum en gitarist JJ had het gevoel dat hij ineens een breuk in zijn gitaarsnoer had.

Volgens goed ingelichte bronnen had de vergeetachtigheid van Niels en de onvolkomenheid van JJ alles te maken met verliefdheid. Bij navraag bleek overigens de hele band verliefd.

Op het podium was geen spoor van verliefdheid te merken, want oh oh, wat gingen de jongens los. Vanaf de eerste noot werd het gaspedaal diep ingedrukt en dat hielden ze dan ook met gemak anderhalf uur lang vol. Big Blind had om 17:00 uur ’s middags ook al een optreden gedaan, maar ondanks dat, spetterde de energie van het podium af. Ook de wisselwerking en het contact met het publiek was enorm goed en het spelplezier van de mannen was een lust voor het oog.

Uiteraard kwamen de Noordwijkers niet zonder het geven van een toegift van het podium af en zo zet Big Blind meteen al een hele dikke stempel op Rocking The Blues 2008.

 

Aan het begin van de avond was ik al even getuige geweest van de soundcheck van The Hands Me Down en dat was al een klein privéconcertje op zich. Kicken! Totdat zangeres Nwandbi zich achter de microfoon nestelde. Van schrik schoten mijn tenen over elkaar in mijn nieuwe boots. Ik had al geluiden vanuit Giethoorn gehoord dat de dame in kwestie behoorlijk vals zong, maar die opmerkingen had ik gezien het bekende perfectionisme van de heren Amor/Davey al rap naast me neer gelegd.

Maar wat Nwandbi liet horen was inderdaad erg. Wat zeg ik? Dit was héél erg. Ze zingt niet alleen vals, ze kan eigenlijk helemaal niet zingen. De dame heeft nauwelijks bereik en bovendien geen enkele ziel in haar stem. Toen aan het eind van de soundcheck de tekst van het overbekende nummer ‘Crossroads’ van een briefje moest worden voorgelezen, wist ik wel genoeg. Gewoon bidden voor een goede afloop en een mooi klusje voor Spyker Sound om de dame er vakkundig uit te filteren.

 

Natuurlijk waren de verwachtingen bijzonder hoog gespannen over The Hands Me Downs. De drie overgebleven Hoax-leden willen niets liever dan definitief een streep zetten onder The Hoax en bestempelen de wereldformatie dan ook als een band uit de vorige eeuw.

Toch ……… en natuurlijk niet verwonderlijk met drie ex-Hoax leden, klinkt The Hands gewoon als The Hoax. Veel oude bluesklassiekers komen voorbij, en uiteraard na een beetje schreeuwen van uit het publiek, een enkel Hoax-nummer als 'Fist Full Of Dirt' 'Bones' en 'Feeding Time'.

Gelukkig worden bijna alle nummers door Jon Amor gezongen. Bij een enkel nummer komt de Braziliaanse Nwandbi achter het tweede drumstel vandaan om haar steentje vocaal bij te dragen. Helaas is het nog steeds tenenkrommend wat de, overigens mooie meid, laat horen. Het is in elk geval al iets beter dan tijdens de soundcheck (hulde aan Spyker Sound!), maar nog steeds niet goed.

Het gitaarwerk en de sound van het duo Amor/Davey is oorstrelend, hoewel ook hierover de meningen ruim verdeeld waren. Veel oudere bezoekers konden het immense gitaargeweld en de versterker op standje veertien niet langer behappen. Het was inderdaad dan ook weer lekker pittig hoe Jesse zijn versterker had afgesteld, maar persoonlijk vond ik de supersound van Davey een lust voor het oor.

 

Om 01:15 en nadat opnieuw zangeres Nwandbi ‘Crossroads’ vanaf haar briefje had gezongen kwam er een eind aan Rocking The Blues 2008.

Jammer genoeg waren er iets minder bezoekers dan in 2007, maar meer dan voldoende voor een gezellig en top-avondje Duiven.

Volgend jaar bestaat Rocking The Blues 10 jaar en dat belooft een spectaculaire aflevering te worden. Ik weet inmiddels de plannen van Bart en Richard en uiteraard houd ik hierover mijn mond.

We wachten gewoon lekker af en we zien volgend jaar wel weer.

 

Richard en Bart, ook namens Ardi enorm bedankt voor jullie gastvrijheid en jullie vertrouwen in mij als presentator. En als "die jongen van Jungen" volgend jaar weer niet kan, dan doe ik het gewoon weer, want ik ben er toch!

De organisatie zat zoals gewoonlijk in Duiven uitstekend in elkaar en voor de bands moet het een genot zijn om op Rockin’ The Blues te mogen spelen. Een geweldig fraai podium met catwalk, uitstekend licht en geluid, een uitmuntende verzorging en bovendien een mooie zaal.

 

Overigens Richard en Bart, de heerlijke en overgebleven hapjes van de sponsors waren donders lekker! Vooral de paling!

 

Comments

[Geplaatst door: Hanzz]

Big Blind....who else ;-)

[Geplaatst door: Frander]

Een zeer scherpe analische van de avond. Big Blind was echt super. Die jonge honden waren zeer gemotiveerd en vol enthousiasme. En wat kan de baist toch lekkere koppen trekken, wat een plesier heeft ie in zijn 'werk'. Echt petje af, je ziet ze per optreden groeien!!
Ja, en als groot Hoax fan is het verhaal over onze zangeres inderdaad een beetje treurig. Heb ze ook in Haarlem zie spelen, maar toen zong ze maar twee of drie nummertjes. Het viel me toen al op dat die zang ronduit waardeloos is. Ze ziet er lekker uit, maar daar kom ik niet voor. Jammer!!! Het gitaargeweld is ouderwets, op zijn Hoax. Ik hou daar wel van, mijn oren tuteren nog steeds!