Tekst en foto's: Bert Reinders
Foto's: Veldman Brothers in Oosterwolde
Eigenlijk lag het niet in de bedoeling om een verslag van deze avond te maken, want The Veldman Brothers waren per slot van rekening in december nog in Meppel geweest en te vaak en te veel is niet goed en wil ik dan ook liever niet.
Doch, Bennie Veldman en ik kennen elkaar al langer als één dag, dus deze week kreeg ik al een kort mailtje van Bennie, dat hij het toch wel erg fijn zou vinden als ik dan in elk geval iets kleins bij de foto’s kon schrijven.
Tja, ik kan eigenlijk altijd slecht ‘nee’ zeggen en al helemaal niet tegen Bennie en als hij dan ook nog eens begint te ‘dreigen’ met een paar biertjes dan wordt het al weer snel tijd om de hand over hart te strijken.
Bovendien betekent deze avond in Oosterwolde (Gld) natuurlijk heel veel voor de gebroeders Veldman, want vanavond zal hun oudere broer en inspiratiebron Henk Veldman meespelen. Daarnaast is De Heerdt in Oosterwolde toch een soort thuiswedstrijd en een reünie voor de mannen, want behalve bassist Donald woont de hele band in deze regio.
Dus, meteen een mooie bijkomstigheid om de hele familie Veldman, inclusief Pa Veldman, zussen, neven, nichten, vrienden en kennissen op te trommelen om de ‘special evening’ bij te wonen.
The Veldman Brothers beginnen hun set in de normale setting met bassplayer Donald van der Goes en drummer Marco Overkamp en van begin af aan loopt het lekker door met de bezoekers.
Als ik halverwege de eerste set op het toilet sta, komt de beheerder van De Heerdt toevallig even naast me staan:
“Ie bint toch Reinders, die fotograaf?” vraag hij me.
“Ja, dat ben ik”.
“t Wordt al lekker drok! ………. D’r bint al 200 man binnen. ………!!”
“Zo, dat is nogal wat!”
“Ja, …….. en eigenlijk mag d’r maar 160 man in hier, dus eigenlijk bin’k in overtreding” …….. , maar ach, dat hoeft ja geen meinse te weten” ………!
“Maar ….. ehh, ik zal morgen een verslag schrijven over deze avond. Zal ik dan maar schrijven dat er 160 bezoekers waren?”
“Ja, dat liekt mij beter! Doe dat maar!
“Nou môi, veul plezier varder!”
Als ik de terug kom in de zaal, beklimt juist Henk Veldman het podium. Bennie en Gerrit beschouwen hun broer al als hun grote leermeester vanaf het moment dat Henk op zijn 17e gitaar begon te spelen. Het is dan ook logisch dat Bennie en Gerrit zo trots zijn als een pauw, dat ze op deze avond eens een keer met z’n drieën op de planken staan.
In eerste instantie zitten duidelijk een paar zenuwen dwars bij Henk, want is het eerste wat hij doet is zijn glas bier omver schoppen.
Toch toont hij wel meteen zijn vingervlugheid en met zijn felle ‘sound’ is helemaal niets mis.
Na de bier-dweilpauze en een paar keer heel diep ademhalen komt Henk terug om het grootste gedeelte van de tweede set mee te doen. En dit gaat hem geweldig goed af! Sterker nog, Henk krijgt het steeds beter naar zijn zin en laat even zien dat hij uit hetzelfde hout gesneden is als zijn jongere broer Gerrit.
De sfeer in de zaal wordt steeds beter en Henk en Gerrit vechten samen de nodige duels uit en da’s gaaf om naar te kijken, maar vooral om naar te luisteren.
Grote klasse hoor, als je zo’n 16 jaren niet op een podium heb gestaan. Mooi man!!
Tegen het eind van de 2e set komen de koperblazers uit de plaatselijke fanfare de sfeer nog verder opkrikken en The Brothers krijgen een totaal ander geluid door de toevoeging van de trompettist en de saxofonist. Het doet me eigenlijk wel een beetje aan C+B met de blazers denken, maar dan net even iets flitsender.
Het laatste half uur is weer voor de vaste setting en met het nodige Jimi Hendrix geweld is het rond 00:30 genoeg geweest.
De beheerder van de Heerdt schiet me na afloop nog even aan.
“230 man waren d’r vanoavend…….. !! Schrief maar gewoon op heur, want ’t was een verrekte mooi feessie en volgend joar koomt ze weer en dan wordt allemoal nog veule grootser”.
En zo zij het!
