Tekst & Foto: Bert Reinders
Fotoalbum: http://thebluesman.jalbum.net/JukeJoints/
Over een grote overgang gesproken!
Op zaterdagavond hang je rond in Nijmegen bij een gelikt optreden van Jack Bruce en Robin Trower en op zondagmiddag is het boogietime bij de nationale en Zeeuwse helden van The Juke Joints.
Ondanks de klasse van Bruce en Trower vond ik het persoonlijk na anderhalf a twee uur muziek wel mooi geweest, terwijl ik bij The Juke Joints na bijna drie uur rock, boogie, zweet en bier de balen heb dat het afgelopen is.
Door de opzwepende muziek van The Juke Joints ligt het vermakelijkheidsgehalte dan toch wel een paar streepjes hoger dan ik op zaterdagavond in Nijmegen heb gezien.
Het is natuurlijk niet voor niets dat de Zeeuwen regelmatig te gast zijn in het Hoogeveense muziekcafe De Lijst, want uitbater Rik kiest altijd wel voor bands, waarbij plezier, muziek, feest en de daarbij komende verhoogde drankomzet hand in hand gaan. Ook deze zondagmiddag is het vanaf de eerste noten partytime in De Lijst en als het publiek niet snel genoeg enthousiast reageert dan heb je in no-time te maken met drummer Peter Kempe, die op zijn verhoogde drumstel iedereen wel even bij de les schreeuwt om er vervolgens met een vette boogie er nog maar weer eens een schepje boven op te gooien. (sorry voor de lange zin :-)
Sinds kort is bassist Peter van Merode vervangen door Derk Korpershoek en het lijkt wel alsof deze man al vijfentwintig jaar bij de masters of Rock’n Rolling Blues speelt, want hij past perfect in het plaatje van de Zeeuwen met zijn superstrak spel en zijn gave bassolo’s.
Eigenlijk is er van een opbouw in het optreden helemaal geen sprake. Van meet af aan gaat de beuk er in en dat houden ze dus met gemak als een bijzonder hecht collectief drie uur vol.
Oke, zo af en toe gaat het gas een klein beetje terug met een nummer als ‘Calling Card’ van Rory Gallagher, maar dan is het ook meteen weer Let It Roll en Soul On Fire. Met Gallagher’s Going To My Hometown is het kookpunt wel zo’n beetje bereikt en zijn er in De Lijst niet zo veel mensen meer, die met hun armen over elkaar aan de bar zitten.
Supergaaf zo’n middagje Juke Joints. Het hoofd is om 20:30 uur weer helemaal leeg en ik ben weer klaar voor een nieuwe werkweek.
Tenminste, ik hoop dat ie na een ibuprofen weer een beetje op gang komt……. !!
