Verslag + foto's: Bert Reinders
De foto's van Bluesfestival Odeon. (je hoeft niet aan de muis te zitten, want het is een slide-show - ongeveer 50 plaatjes)
"Wist u dat wij vrijdag de 13de ons eerste optreden doen met Chick Rodgers in Zwolle!
Ha ha, als dat maar goed gaat!" Aldus gitarist Armando Jansen van The Southside Bluesrevue onlangs op bluesforum.nl.
Vrijdagochtend hadden de muzikanten van The Southside Bluesrevue de eerste ontmoeting met de vijftig-jarige Melvia ‘Chick’ Rodgers om vervolgens meteen de oefenruimte in te duiken om anderhalf uur lang het blues, soul en gospelrepertoire er in te pompen.
“T Is toch weer even iets héél anders”, had Armando me al toevertrouwd en ik kan me dan ook goed voorstellen dat dergelijke en niet-dagelijkse gebeurtenissen altijd wat extra druk op de schouders van een muzikant leggen.
Als we even voor 20:30 het prachtige Odeon Theater in Zwolle binnenstappen schijnt de rock-roll-rock-a-billy band The Stacy Cats al aan het eind van hun eerste set te zijn. We hebben dus weer eens niet goed op het affiche gelet en missen dus gelijk al een deel van de avond. Nou ja, ‘so be it’ en The Stacy Cats zullen ook in de pauze nog weer acte de precense geven.
Zodra The Southside Bluesrevue het podium betreedt zit het theater al goed vol. Tourmanager en zanger Robbert Fossen mag de avond zingend openen (tot grote vreugde van mijn vrouw, want Robbert beschikt volgens haar over de ultieme mannenstem) en Robbert en de band krijgen er vanaf de eerste noten meteen de stemming al goed in.
Na een paar lekkere openers komt het supertengere dametje Chick Rodgers het podium op en zodra ze haar mond opentrekt is het net of er een warme gloed over de zaal wordt uitgestort. Het was al niet koud onder de felle podiumlampen, maar in no-time staat mij het zweet driedubbeldik voor de kop. Het is één en al ‘oeh, ahh en wauw’ en alleen nog maar breed lachende gezichten om ons heen. Dit wordt een ‘big party’, dan voel je op je klompen aan!
Het is overigens opvallend dat er helemaal niet gedanst wordt in de zaal, maar iedereen staat dan ook echt met open mond te luisteren en te genieten van dit geweldige vrouwtje.
Het repertoire wat het tien-tal muzikanten brengt zal overigens hoofdzakelijk van haar nieuwe cd zijn, want het overgrote gedeelte zijn voor mij totaal onbekende songs. Voor de herkenbaarheid gooit Chick een aantal songs van Aretha Franklin’ en Muddy Waters in de strijd, maar eigenlijk maakt het geen bal uit wat ze zingt. Elk nummer is even fraai en de band volgt fenomenaal, waarbij ik helemaal de pukkels krijg van het machtige saxofoonspel van Robbert Tuinhof. Prachtig! Wat een sound!!
Ook de twee mooie donkere achtergrondzangeressen zijn een puike aanvulling, waardoor een aantal songs de extra ‘soul’ meekrijgen.
Dit optreden van Chick Rodgers & The Southside Bluesrevue was voor mijn gevoel al helemaal af en het zal de komende weken alleen nog maar fraaier worden.
Als het aan mij ligt gaat de komende werkweek als de ‘sodemieter’ voorbij, want volgende week in Tiel (An Evening With The Blues) staan we lekker weer met de neus vooraan!
Na de pauze-act van The Stacy Cats is het de beurt aan de sympathieke Sugar Blue. Ik had al begrepen dat de begeleidingsband van Sugar vast zat in een Amerikaanse sneeuwstorm, dus moet hij het deze avond doen met twee invallers. Een Amerikaanse gitarist en een Italiaanse bassiste. Het was maar goed dat we na het optreden van Chick Rodgers even tot bezinning konden komen, want het optreden van Sugar Blue was totaal ander koek.
De virtuositeit van de mondharmonicaspeler is overweldigend en de bijnaam ‘Charlie Parker’ van de mondharmonica is dan ook met recht op zijn plaats.
Toch stort de sfeer in Odeon in als een kaartenhuis en het publiek druipt massaal af. Sugar Blue blijkt met het begeleidingsduo niet in staat om het publiek aan zich te binden.
Het gemis in drums blijkt dan ook van cruciaal belang en er komt dan ook geen enkel moment vaart in het optreden. Zwolle heeft na Chick Rodgers dan ook overduidelijk geen behoefte meer aan een swingloos en uiterst statisch optreden.
Eigenlijk jammer, want Sugar Blue is een kunstenaar van de bovenste plank en het is ongelooflijk wat deze man uit zijn kleinood weet te toveren.
Achteraf is het dan ook wellicht een 'mistake' geweest om de avond te laten eindigen met deze virtuoos.
Tegen twaalven is meer dan de helft van het publiek vetrokken en mogen The Stacy Cats hun avond nog slechts voor enkele tientallen die-hards volmaken.
Ondanks dat deze avond als een nachtkaars eindigde maakte het optreden van Chick Rodgers en The Soutside Bluesrevue alles goed en Armando …….. ondanks vrijdag de dertiende, ging het veel malen beter dan goed. Chapeau!!!!!!!
