Verslag Jack Bruce/Robin Trower in Nijmegen
Een paar maanden geleden was het concert al door organisator Rock’n Roots aangekondigd en op zaterdagavond 28 februari was het dan zover.
Jack Bruce; Robin Trower en Gary Husband voor een eenmalig optreden in De Vereeniging in Nijmegen. Voor menig Cream en Robin Trower-fan zal het hart vanaf die tijd sneller zijn gaan kloppen.
Ik had in eerste instantie het concert noodgedwongen moeten laten schieten wegens familiaire aangelegenheden, maar als op vrijdagavond om 21:00 uur de telefoon gaat en de vraag gesteld wordt: ‘Hey Bluesman, ‘k heb een kaartje over, dus wil je d’r nog naartoe?’, dan floept een volmondig ‘Ja, graag!!!!’ er uit voor dat ik er zelf erg in heb.
Uiteraard was ik op dat moment al veel te laat voor een fotopas en zelfs een last-minute telefoontje op zaterdagochtend met organisator Sjef Athmer mocht niet meer baten.
Er zouden slechts twee fotopassen verstrekt zijn, omdat er deze avond dvd-opnames zouden plaatsvinden. Bovendien was het niet gewenst dat er vroegtijdig foto’s zouden uitlekken.
Tja, voor dergelijke concerten een veel voorkomende situatie en dus heel begrijpelijk.
Op advies van Sjef kon ik mijn boeltje dus wel thuis laten. Jammer uiteraard, maar aan de andere kant is een avondje met ‘losse handen’ ook wel lekker.
Het is dan overigens superzuur als er bij de ingang geen enkele controle op camera’s blijkt te zijn en dat je bijna struikelt over de mensen die gewapend met flitsende klikklak camera’s op de eerste rij voor het podium staan te flitsen alsof hun leven er van af hangt. Daar sta je dan met een mobieltje te klooien in de hoop om nog iets bruikbaars op de website te krijgen. De grote mannen met de ‘oortjes’ hadden sowieso geen oog voor camera’s en die waren blijkbaar alleen maar ingehuurd om te controleren of de bezoekers zich wel aan het rookverbod hielden.
Enfin, ook Sjef zal zijn orders van de filmcrew hebben moeten opvolgen en daar leggen we ons dan maar bij neer.
Even voor 20:30 uur lijkt het er overigens nog niet op dat Nijmeegse Vereeniging is uitverkocht, terwijl er volgens de website nog maar een beperkt aantal kaartjes te koop zouden zijn. Op de balkons is een groot deel van de stoelen nog leeg en ook in de zaal zelf is het alles behalve dringen geblazen.
Tegen 20:45 is het dan eindelijk zover en komen de drie ervaren rotten het podium op. Bruce en Trower ogen broodmager, maar dat zal geen verrassing zijn. Jack Bruce is in elk geval na zijn gevecht tegen leverkanker en een succesvolle levertransplantatie weer ‘on the road’ en Robin Trower is nog nooit een vetzak geweest.
Het trio (met Gary Husband op drums) vangt meteen aan met de opener en het titelnummer van het album laatste album Seven Moons. Een mooi begin met een geweldig nummer. Bruce zijn stem is uitstekend en overtuigt volledig. Ook de daarop volgende nummers met onder andere ‘Lives Of Clay’ komen van het gelijknamige album. ‘Sunshine Of Your Love’ is het allereerste Cream-nummer dat voor bij komt en dan is het toch wel echt kicken om de grootmeester op bas aan het werk te zien en te horen.
De virtuositeit van de beide heren is nog steeds enorm en die van Trower zal later op de avond nog eens heel goed worden verduidelijkt in een volgende Cream-kraker ‘White Room’.
Halverwege de show ontkomen we toch niet aan een aantal nummers, waar ik persoonlijk de nodige aandacht een beetje begin te verliezen. Eén psychedelisch getint rocknummer zonder kop en staart is oké, maar bij de derde begint de drang naar nicotine het toch even te winnen van het muzikale aanbod op dat moment. Wellicht hebben good old Rob Orlemans en ik elkaar op de stoep van De Vereeniging net iets te lang aan de praat gehouden, want bij onze binnenkomst in de zaal is het einde van het officiële gedeelte al haast nabij.
Gelukkig volgen nog wel enkele toegiften en na zo’n anderhalf uur lijkt het voorbij.
(gelet op onderstaande reacties is de waarheid iets anders!)
Voor de die-hard Cream, Bruce, Trower fan zal deze avond onbetwist een wereldavond zijn geweest.
De kans dat we deze mannen nog eens terug zien op de Nederlandse podia is waarschijnlijk verdomd klein.
Wij kunnen in elk geval zeggen en ons later (als we oud zijn) herinneren: Wij waren er bij!!
Voor visuele herinneringen verwijs ik je alvast door naar Marco van Bluesmagazine.nl, want Marco was wel in het bezit van de niet-broodnodige foto-pas.
Gelet op de onderstaande reacties vwb de tijdsduur het ik het verslag iets aangepast!
Hey Bert, ook ik heb inmiddels een verslag geschreven van het weergaloze optreden van Bruce/Trower. Dit is terug te vinden op www.bluesrockpagina.nl
Ik lees berichten dat het geluid op sommige plekken wat minder was, maar daar heb ik zelf niets van gemerkt. Blijkbaar stond ik redelijk goed. Gr uit Utrecht: Stan
Ps leuk je nog ff gesproken te hebben zaterdagavond
Geplaatst door: Stan | maandag 2 maart 2009 om 18:08
Was eem memorabele avond: historisch!
En wat een klasse, naar mijn mening waren de Cream songs zelfs beter dan op de Cream2005 DVD!! Grote klasse!
De langzame psychedelische songs moet je van houden, maar goed was het wel.
Dit wordt een bijzonder mooie live-dvd!
Geplaatst door: Chris | zondag 1 maart 2009 om 22:15
mooie recensie, aan die fotograferende toeschouwers moest ik ook denken toe ik met mijn telefoon nog wat probeerde te schieten
(ook (foto)perskaart geweigerd).Heb jij overigens complete speellijst van het optreden, volgens mij speelde hij in de toegift twee ook al eerder gespeelde stukken. De zaal vond ik trouwens preachtig en achterin was het geluid wat mij betreft gedurende het gehele concert goed. Alleen het gitaarwerk van Trower liet af en toe wat vervorming horen.
Geplaatst door: jacob hesseling | zondag 1 maart 2009 om 20:30
Ik was er ook bij, vond het concert goed, met hoogte en dieptepunten.
Van mij, en ook van mijn maten hadden er best wel wat nummers van Robin Trower gespeeld mogen worden, Hannah, Bridge of Sighs, Too rolling stoned enz. Ik ben het eens met voorgaande schrijver dat de 'psychedelische' nummers niet bepaald tot de sterkste nummers hoorden. Geweldig waren de nummers van Cream, zeker 'White room'. Over de muzikanten niets dan goeds,grote klasse, stuk voor stuk, maar ja, met een elftal van alleen vedetten wordt je nog geen Europees kampioen....
Geplaatst door: Peter 'Ryby' | zondag 1 maart 2009 om 17:44
Mooi verhaal!!
De show duurde echter van 20.40 tot 22.45 dus dat is meer dan 2 uur...
Geplaatst door: Chris | zondag 1 maart 2009 om 14:48
Effe een opmerking: het concert duurde geen anderhalf uur doch 2 uur en 3 minuten en dat was langer dan verwacht. Mogelijk was je al naar buiten want na toegift "Polititian" van Cream bleven ze op het podium staan en speelden 3 of 4 nummers van "Seven Moons" voor een tweede keer o.a. het openingsnummer v/h concert en tevens titelnummer van de eerder genoemde CD. Ze wilden zeker een tweede take voor de DVD release. Overigens was de Vereeniging een puike zaal doch was het geluid een lange tijd een teleurstelling. Zeker het eerste uur was er veels teveel galm en was het geluid niet gebalanceerd en warm. Het laatste half uur van de reguliere show was het geluid veel beter. Minder galm en dat kwam het zang en baswerk zeer ten goede. Mogelijk was dat een van de redenen om zekerheidshalve die songs opnieuw te spelen.
Groetjes uit Maastricht en succes met je puike website!
Reactie:
Da's dan achteraf balen, want ik ben na de 1e toegift met de grote meute mee naar buiten gelopen. Ik wilde niet het risico lopen om de trein te missen.
Dan trek ik mijn woorden over het te korte optreden weer in en pas ik het verslag op waarheid aan!!
Geplaatst door: BluesSjeng | zondag 1 maart 2009 om 14:42