cd recensie: The Blueskings - 'Money Lover'
Door: Bert Reinders
Soms heb ik wel eens het gevoel dat het voor bluesbands uit Noord-Nederland moeilijker is om met boekingen door de grote rivieren heen te breken als andersom.
Het was dan ook leuk om te horen dat het bestuur van Paasblues in Asten op grond van het nieuwe album ‘Money Lover’ het er unaniem over eens was dat ze de mannen uit Groningen op hun paasbluesfestival 2009 wilden hebben.
Wellicht voor The Blueskings wel jammer dat ze voor 2e paasdag geprogrammeerd stonden, want dat is van de drie dagen nou eenmaal de rustigste Paasblues-dag.
Desalniettemin horen we de naam The Blueskings steeds vaker in positieve zin opduiken in het land en dat is zonder meer terecht. Ook John van Empel van de Stichting Culemborg blues is inmiddels overstag gegaan en daarom treffen we noorderlingen eind augustus ergens in de binnenstad van Culemborg op Culemborg Blues 2009 aan.
'Money Lover' is na het debuut ‘Big Road Blues’ uit 2007 al weer het tweede album van het gezelschap en net als op de voorganger laten ze horen over een volstrekte eigen- en unieke sound te beschikken. Voormalig Left Hand Freddy bassist Cynthio Ooms is vorig jaar vervangen door Jan-Joris Sportel terwijl zanger Herbie Grezel, gitarist Eric Zuidema en drummer Gerrit Bruinink nog steeds de mannen van het eerste uur zijn.
Het eigen geluid van The Blueskings kenmerkt zich vooral door een ‘vol en pompeus’ klinkende vijftiger/zestiger jaren sound waarbij het afwisselende drums- en percussiegeluid en de krachtige en virtuoze bluesharp als een soort ‘friends for live’ de hoofdrol voor zich opeisen. Gitarist Eric Zuidema is op ‘Money Lover’ veel meer ondersteunend aanwezig dan op het debuutalbum, maar vult met zijn pittige en dikkast gitaargeluid de leemtes fantastisch op. Ook Jan-Joris Sportel is met zijn diepe en deinende bas-sound een genot om naar te luisteren.
In titel- en openingsnummer ‘Money Lover’ lijkt het er nog op dat de Groningers aan het warm draaien zijn, om vervolgens in ‘Looking For Trouble’ eens flink gas te gaan geven.
In ‘Hide & Seek’ bekruipt me heel even het gevoel met ‘Automatic’ van Lester Butler te maken te hebben, maar de broeierige harp-start van het nummer gaat al snel totaal een andere kant op.
Tijdens ‘One Day’ mag er uitgebreid gedanst worden om in ‘Guilty’ weer een beetje op adem te komen.
Na een paar fijne meeslepende nummers die volgen komen we uiteindelijk uit bij een nauwelijks herkenbare versie van Canned Heat’s ‘Going Up The Country’.
Ook het slot van de cd zijn typische Blueskings nummers met wisselende tempo’s en telkens weer die lekkere roffel van Gerrit Bruinink en de vlijmscherpe bluesharp-tone van Herbie.
De cd behelst twaalf nummers die zijn opgenomen in de IJland Studio's in Amsterdam. Maar liefst tien nummers komen uit 'eigen pen'. Alleen eerder genoemd ‘Going Up The Country’ en ‘Big Road Blues’ zijn twee, overigens onherkenbare, covers.
‘Money Lover’ is net als hun debuut een stronteigenwijs album dat met name door slagwerker Gerrit Bruinink een compleet eigen geluid meekrijgt. In een aantal nummers is het pittige tempo van Gerrit nauwelijks te volgen en een volgend moment wil je hem als luisteraar wel een flink stuk rode peper in zijn gat drukken.
Toch valt alles naadloos en harmonieus op zijn plek en dat maakt van ‘Money Lover’ een donders fraai album dat met zijn oldschool sound en eigentijdse opnametechnieken een echt tijdloos document maakt. Aanrader!!!
De website van The Blueskings is waarschijnlijk even uit de lucht, dus voor tracks en verdere info zul je het even met http://blueskings.hyves.nl/ moeten doen.
Hallo Blueskings nog gefeliciteerd met de cd namens the Gang.
Succes komend jaar met spelen van the Blues.
Keep the music Alive boys.
Geplaatst door: mn | vrijdag 8 mei 2009 om 22:11
Hey Bert,
Bedankt voor de coole recensie, man! Hier zijn we blij mee.
Eric
(The Blues Kings)
Geplaatst door: Eric | dinsdag 28 april 2009 om 15:40