Het relaas van een Ridderkerks Bluesfestival

Bluezy's Gooth Bluesrockfestival in Ridderkerk is vanwege mijn goede vriendschap met organisator Nico 'Bluezy' Bravenboer een festival waarbij ik vrij nauw betrokken ben. Van de meeste ins en outs op weg naar het festival ben ik over het algemeen vroegtijdig op de hoogte en op de dag zelf mag ik Nico enigszins ontlasten met het nodige ‘ren je rot, praat- en regel’ werk.

Door die betrokkenheid kom je er pas achter dat de organisatie van een dergelijke muziekfeest niet allemaal vanzelf gaat. In de aanloop naar het festival toe, was er dan ook al het nodige voorgevallen die ongemerkt voor de nodige stress zorgen. Althans voor Nico!

Een kleine bloemlezing: Een optie op Danny Bryant, die door een bijzondere handeling van het boekingsburo om zeep wordt geholpen. The Nightshift Ramblers die na de boeking besluiten om te stoppen als band. Phil Bee & The Buzztones die er mee ophouden. Ron Hacker, die in eerste instantie maar 1 optreden in Nederland kon krijgen en daarom begrijpelijk niet voor 1 optreden naar Ridderkerk wilde komen. Gene Taylor die besluit om niet met Fried Bourbon naar Ridderkerk af te reizen komen en als klap op de vuurpijl een telefoontje op vrijdagochtend van The Sharpees dat ze toch zonder drumstel in Nederland zullen arriveren. Of er dus nog even een drumstelletje geritseld kan worden.
En zo zijn er nog wel een aantal zaken de revue gepasseerd die Nico de nodige kopzorgen en haaruitval hebben opgeleverd.
Maar als het dan eenmaal de grote dag is, dan is alles wel zo’n beetje opgelost en dan kan er eigenlijk niets meer mis gaan.

Mijn bluesman.nl collega Bouke Janssen was in februari snel in andere sferen toen ik hem voorzichtig benaderde om met zijn Low Budget Blue Band de openingsact in Ridderkerk te verzorgen. The Nightshift Ramblers waren immers afgevallen en hier moest natuurlijk een waardige opvolger voor worden gezocht.
“Dit moet doorgaan Bert, want dit is voor ons een geweldige kans!” Ik ga meteen de jongens bellen en je hoort vanavond van me!!”. Aldus Bouke.
In no-time meldde Bouke zich weer.
“t Is rond Bert, maar ehh …….. onze bassist Albert-Jan moet wel meteen terug naar het noorden in verband met andere afspraken”.
“Geen probleem Bouke, de openingsset duurt maar drie kwartier en dan kan Albert-Jan weer in de auto richting Beilen”.

Het openingswoord op het festival zou om 15:00 uur gedaan worden door Burgemeester Hermans van de gemeente Ridderkerk. Aangezien ik zelf de stelregel ‘drie uur is drie uur’ hanteer, is de beslissing ‘vette pech voor de Burgemeester’ om klokslag 15:00 uur snel genomen en mag wat mij betreft The Low Budget Blue Band gas gaan geven. Bovendien had ik Bouke volledige playtime toegezegd!
Tja, als Burgemeester Hermans dan om 15:01 alsnog voor je neus staat, zit er niets anders op dan eieren voor het geld te kiezen en de grote bazin van de Zuid-Hollandse gemeente haar visie op muzikaal Ridderkerk uit te laten dragen.
Gelukkig zijn The Sharpees toch nog niet binnen op dat moment, dus kunnen we met een gerust hart Bouke en zijn mannen een paar minuutjes extra geven.

U zult begrijpen dat ik het optreden van Bouke en zijn Low Budget Blue Band door een enorme felroze bril bekijk, dus alles wat ik over deze band zou schrijven zou u toch met een dikke zak zout nemen en dat doe ik dan ook maar niet. Wellicht is het daarom verstandig om te zijner tijd de zomereditie van BLOCK er nog maar even op na te slaan of binnenkort even door te surfen naar de website van collega Bobtje. (Hoewel de schrijver van Bobtje de bril waarschijnlijk net zo roze heeft als ik zelf, want voor deze middag is mijn andere bluesman.nl-maat Ton Kok in goed overleg ‘uitgeleend’ aan onze Vlaamse partner).
Ik kan in elk geval nog wel even melden dat zich na het optreden van LBBB, enkele boekers hebben gemeld, die geïnteresseerd zijn geraakt in The Low Budget Blue Band en dat is natuurlijk altijd gaaf om even te horen.

Tegen 15:30 begin ik zelf voor het eerst nerveus en een beetje opgefokt te raken als de Britse Band The Sharpees nog niet binnen is. Hun drumstel staat inmiddels klaar, maar om geluidsman Niels op een fatsoenlijke manier zijn werk te laten doen, is een klein half uurtje plussen en minnen met de knopjes toch wel gewenst.

Op dat moment zit er maar één ding op en dat is Bouke zo snel mogelijk duidelijk maken dat ie door moet spelen.
Toetsenist Wiko Veenvliet sist me nog even toe: “Bert, we hebben voor deze middag maar een repertoire van 46 minuten!”
“Kan me niet verrekken Wiko, dan speel je de nummers maar wat langzamer en anders begin je maar weer overnieuw!”

Als het tegen 16:00 uur loopt, wordt het wel al duidelijk dat The Sharpees ons behoorlijk in de zeik hebben genomen. In eerste instantie wordt nog verondersteld dat ze ergens in een file staan, maar de heren nemen zelfs geen telefoon op en laten niets, maar dan ook niets van zich horen. En ondanks de blijvende hoop op een levensteken blijft het tot op het moment van dit schrijven angstvallig stil. Ik kan u verzekeren dat de in Ridderkerk aanwezige en verantwoordelijke persoon voor deze band geen Dikke Van Dale heeft hoeven te gebruiken voor wat betreft zijn woordkeus over het Engelse gezelschap. En als het bluesrocktrio alsnog was verschenen hadden we ongetwijfeld een ambulance op het Gooth terrein kunnen toelaten.
Mochten deze lieden ooit nog aspiraties hebben om optredens op Nederlands grondgebied te gaan doen, dan hebben ze hun glazen bij deze wel ingegooid.
De gedachte van het incasseren van een vette schadeclaim en dan heel erg snel weer opsodemieteren, viert op dit moment dan ook hoogtij!

Ondertussen staan de mannen van The Low Budget Blue Band nog steeds op het podium met een bassist die het bijna in z’n broek doet, want die moet als de donder naar huis.
Het overgrote deel van het LBBB repertoire is zo’n beetje in anderhalf uur tijd de revue gepasseerd en hebben we in goed overleg met Robbert ‘Youngblood’ Fossen het programma enigszins kunnen omgooien. Robbert zou in eerste instantie twee setjes verzorgen in de kleine zaal.

Er zit dan ook niets anders op dan LBBB hun set te laten beëindigen en een pauze in te lassen, doch Robbert vriendelijk te porren dat ie wel een beetje op moet schieten.
Gelukkig loopt de soundcheck, hoewel enigszins gehaast door het nodige dramwerk van een gladkale medewerker, behoorlijk voorspoedig en lopen we dankzij de bereidwilligheid van The Robbert Fossen Blues Band en natuurlijk de kanjers van The Low Budget Blue Band maar drie kwartier achter op schema.
The Robbert Fossen Bluesband brengt in elk geval wat er van ze wordt verwacht. Lekkere dampende chigagoblues met heerlijk gitaarwerk van ‘Fat’ Harry en de warme en diepe stem van Robbert zelf. Heerlijke set en de ervaring van de band straalt er dan ook af!
Robbert heeft voor het volgende seizoen al weer grote plannen in zijn hoofd met opnieuw een Amerikaanse grootheid. Uiteraard noem ik geen naam. We wachten gewoon lekker af wat er volgend seizoen komen gaat.

Na de set van Robbert Fossen hebben we nog even de neiging gehad om het programma helemaal op zijn kop te gooien, door meteen Ron Hacker in de kleine zaal te laten beginnen, maar om het schema niet volledig in de soep te laten lopen, zijn we opnieuw noodgedwongen toe aan een ombouwpauze van een half uur.

In dezelfde grote zaal is het daarom vervolgens de beurt aan Magic Frankie en The Southside Bluesrevue. Na de tour met Chick Rodgers is het wel weer gaaf om Armando Jansen en zijn maten eens in een genre te horen dat een flinke kwartslag gedraaid is. Een stuk minder soul dan bij Chick en een flinke portie extra chigagoblues met ‘Magic’. Jammer is het overigens wel om de gave hammond klanken van Pascal Lanslot te moeten missen, want die geven de sound toch wel heel veel extra kleur. Pascal zit helaas opnieuw (of eigenlijk nog steeds) met zijn rug in de lappenmand en was nu niet in staat om op een krukje te zitten. Beterschap Pascal!!
Ook is het alweer zo’n zes jaren geleden dat ik Magic Frankie voor het laatst heb mogen aanschouwen en Magic is sinds een jaar bezig met zijn comeback. Gelukkig is nog altijd even strak en gevarieerd wat ‘The Gangster Of The Blues’ ons voorschotelt. ‘Talk To Me, Baby!! Nou dat doet ‘Magic’s Gibson nog steeds! Puike set van deze oerhollandse mannen en het wordt hier mee weer eens overduidelijk dat we eigenlijk helemaal geen buitenlandse namen nodig hebben om een ijzersterk festival neer te zetten. Top!!

Ik vroeg Monique de Jong na haar sessie met Robbert Fossen nog even of ze het niet vervelend vond om meteen door te moeten spelen met Ron Hacker, waarop ze me de bal heel stoïcijns terugkaatste: “Sinds wanneer is spelen vervelend, Bert?” Tja, klaar! Niets meer tegen in te brengen!!
Ook Ron Hacker’s set, met Baukje Westerlaken achter het slagwerk is er eentje om in te lijsten. Wat een prachtig ruig, maar ook weer ingetogen slidewerk van deze zestiger. Zijn ritmesectie zit heerlijk te stuwen, maar Ron is en blijft de rust zelve. Jammer dat de vriendelijke Amerikaan last heeft van de felle spots die op het podium staan, want vanaf dat moment wordt het voor de fotograven onder ons behoorlijk sleutelen aan de sluitertijd! Maar nogmaals, petje af voor dit trio en het is best wel kloten om na 40 minuten de boel voor een uur te moeten onderbreken.

Na Hacker is het de beurt aan de in Parijs wonende Amerikaanse Nina Van Horn. Vorige week heb ik haar laatste album ontvangen en die is onbetwist mooi, ingetogen en hoofdzakelijk akoestisch met cello, trompet en gitaar. Nina vertelde me dat ze eigenlijk niet te veel van haar laatste album wilde laten horen, want zelf vond ze haar nieuwe werk ongeschikt om op een dergelijk festival ten gehore te laten brengen.
Toch brengt ze een aantal parels, waaronder het wonderschone ‘Sister Sister’ ten gehore, maar het overgrote deel van haar gig bestaat toch uit pure rock and roll. Heftig dametje met een stem die bij tijd en wijlen erg sterk is, maar na een uurtje eigenlijk ook wel weer genoeg is geweest.

In de kleine zaal staan alweer veel mensen ongeduldig te wachten op de tweede set van Ron Hacker en gezien de drukte voor aan het podium wordt de populariteit van Hacker meer dan duidelijk. Ondanks dat ik de tweede set maar met een half oor heb geluisterd spreken de reacties van het publiek boekdelen. Met Ron Hacker en zijn beide dames heeft Ridderkerk een topact in huis gehaald.

In de grote zaal gaan we naar Vlaanderen met een band die zichzelf het speerpunt van de next generation of the blues in Vlaanderen betiteld. Fried Bourbon! Na de pompende gig van Ron Hacker is het toch behoorlijk omschakelen naar de Belgen. Het is niet slecht! Integendeel! Maar het oogt en klinkt allemaal wat truttig en wat stijfjes. Aan het begin van het vierde nummer heb ik zelfs het gevoel dat ik het allemaal wel ken en begint m’n aandacht behoorlijk te verslappen.
En dan lijkt het wel of de mannen zelf in de gaten krijgen dat hun gig wat stroefjes verloopt en van het een op het andere moment gaat het gas er op. Het begint te swingen, het krijgt pit en het publiek reageert daar dan ook meteen op. Helaas mag ik zelf de heren op een gegeven moment duidelijk maken dat er nog twee nummers gespeeld mogen worden en vanaf dat moment begint de boogietrein nog harder te lopen en ontwikkeld zich deze Fried Bourbon gig zich tot een bijzonder aangenaam schouwspel. Heerlijk optreden van onze Belgische ‘Rode Duivels’!

Ondertussen staat Colly Fransen van King Mo met zijn handen in zijn grijze haren te bedenken hoe hij zijn enorme meubelstuk op het podium moet krijgen, want de big hammond past onmogelijk door de achteringang bij het kleine podium.
Toch als ik na een paar glaasjes gerstenat en de nodige nicotineshots weer op de plaats van bestemming kom, staat het massale apparaat al ongeduldig op de vingers van zijn ‘maestro’ te wachten.
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar als het Zuid-Nederlandse gezelschap van King Mo losbarst begin ik spontaan over m’n hele lijf te zweten. Mijn hemel, wat een power en wat een waanzinnige sound. Ik kom met de grootse regelmaat gave bandjes tegen, maar dit slaat toch echt de klok. Natuurlijk Phil Bee, Colly Fransen en Jules van Bussel kende ik aardig goed. Sjors Nederlof natuurlijk ook, maar om dit gezelschap samen te horen?!! Sjezus! King Mo heeft nog wel het nodige Phil Bee and the Buzztones repertoire, maar als je cover ‘Everyday I Have The Blues’ beluisterd dan gebeurt er toch wel effe wat!! Ik zal het ongetwijfeld mis hebben, maar het lijkt net alsof Sjors een half toontje hoger staat te raggen en dat geeft dit nummer zo ongelooflijk veel energie. Werelds!

Inmiddels loopt het al rond de kleine uurtjes als in de grote zaal Jesus Volt klaar staat. Ik moet bekennen dat de laatste live-cd van het Franse gezelschap me als een baksteen op de maag ligt, maar gelet op de overtuigende woorden van enkele grote fans, waag ik me toch maar in de gelederen van de eerste rij.
Jesus Volt is natuurlijk een bijzondere vreemde eend in de bijt, maar muzikaal zit het wel supervet in elkaar.
En eerlijk is eerlijk! Ik schaar mezelf onder degene die staan te kicken van dit optreden. De sound is supervet en geluidsman Niels heeft zijn stinkende best gedaan om dit Franse gezelschap zo pompeus mogelijk te laten klinken. En met succes, want het is erg vet wat de mannen laten horen!
Mijn vrouw en beide vrienden ‘vluchten’ halverwege de set toch de zaal uit om Bennie van de frietkraam met een bezoek te vereren, maar dat neemt niet weg dat Jesus Volt een superdikke tien krijgt voor deze show.

Inmiddels is het 01:15 uur als Phil Bee en zijn King Mo het festival naar een goed einde mogen brengen. Wat veel slotbands tot nu toe in De Gooth niet is gelukt, lukt King Mo wel!
Namelijk het publiek vasthouden! Wat een set opnieuw en ik ben er zelf maar eens even bij gaan zitten om Sjors Nederlof te volgen. Missie mislukt. Deze man woont niet op aarde, dat is onmogelijk! Langzaam laten we ons met ‘Little Wing’ meevoeren naar de planeet van Sjors. Wat een mannetje en wat een band. Weergaloos!

Rond 02:00 uur komt er een Gooth kleerkast van 2.10 op me aflopen met de vraag of we nog van plan zijn om er eens een keer eind aan te breien.
“Dit is het laatste nummer!”, vertel ik hem. “Ja, dat zei je een kwartier geleden ook al”, bitst hij me nog een keer toe met een vergunning tot 02:00 uur om zijn nek.

Ik heb me maar omgedraaid en kon nog maar 1 ding bedenken. “Bekijk het toch man! Je gaat King Mo toch niet afkappen?!!”
Even later en inmiddels weer terug op aarde, zit er niets anders op dan het meest vervelende gebaar naar Phil te maken: Kappen! Ik krijg gelukkig toch nog drie vingers terug van Phil en zo hoort het, want ondanks de enorme kwaliteit van dit festival was King Mo deze dag de grote Koning!

Nico en alle vrijwilligers. Jullie hebben het weer geflikt!! Op naar editie 7! Dank jullie wel en hopelijk mogen we met z´n allen in 2010 weer van de partij zijn. Waar dat dan ook maar moge zijn!

De foto's staan al enige tijd online en staan op:

http://thebluesman.jalbum.net/Bluezy

Comments

[Geplaatst door: stichting blues amersfoort]

Hoi Bert

complimenten voor het festival , complimenten voor je zeer uigebreide verslaggeving, heb er van genoten.
Nico en kornuiten was weer top, bedankt voor de gezellige dag.

groetjes
Arno

[Geplaatst door: Ton]

"Ze hebben uitgelegd waardoor ze niet konden komen"

Had wel zo correct geweest als ze dat richting organisator gedaan hadden, in plaats van snel diens bericht van hun myspace site verwijderen.

[Geplaatst door: Michelle]

Hey! Wat een geweldige recensie voor een onbeschrijfelijke avond! Ik heb de Sharpee's de zondag na het bluesfestival gelijk een berichtje gestuurd over Myspace, aangezien ik allang contact met ze had over Myspace. Ze hebben uitgelegd waardoor ze niet konden komen.. Maar alsnog, het was echt een geweldige avond met geweldige bands! Al vond ik 1 band wat minder.. Mijn 3 toppers zijn toch KingMo, Magic Frankie & Ron Hacker. Wat een geweldige bands hadden jullie dit jaar weer geregeld zeg! Dit jaar was mijn 2e bluesfestival, en ik weet ZEKER dat ik er de volgende jaren weer bij ben! Keep up the good work!

[Geplaatst door: michiel]

Hey heren bedankt voor weer zo n toffe avond.Ik heb weer genoten zoals van ouds.Als ik dit allemaal leest hebben jullie nog wat te verduren gehad,Maar ik heb er weining van gemerkt.Nou maar weer een jaar wachten.Hoop dat het nog steeds op de zelfde locatie is.Ben benieuwd naar de foto, s,
Veel blues groeten

[Geplaatst door: Edwin]

Hoi Bert,het is de eerste keer dat ik je via mail complimenteer met je prachtige verslag( meestal krijg je mondeling wel een reactie), maar ik moet Nico feliciteren voor het neerzetten van een zeer gevarieerde samenstelling van de avond. Ondanks de gedwongen pauzes heb ik genoten en met diverse andere mensen gesproken fantastisch. Ben alleen nog benieuwd of the sharpees op vrijdag in Arnhem gespeeld hebben.Stelletje a... om niks van zich te laten horen.
Groet Edwin

[Geplaatst door: Bert]

Bij deze nog even een naschrift:

In mijn volle enthousiasme had ik Remco van der Sluis als drummer aangekondigd bij King Mo.
Toen ik van het podium afstapte zag ik pas dat Remco helemaal niet achter het drumstel zat :(
Uiteraard mijn excuses aan de echte drummer Marcus Weymaere

Bert

[Geplaatst door: frank van engelen]

Bert, Toppie dat verslag, maar wat een toestanden zeg allemaal, maar dat maakt het allemaal wel erg leuk en spannend moet je maar denken, ik vind het jammer dat ik vaak niet naar dit soort dingen toe kan, en dat komt vooral door vervelende dingen als uitkering en vervoer, maar ik doe mijn best om toch het een en ander te zien, en te promoten via mijn columns and revieuws, dus dat is ook mooi toch? complimenten, en ja de line up was prima vond ik. Fat harry, heb ik natuurlijk een groot zwak voor, want die man is gewoon vreselijk goed, en eigenlijk On-nederlands goed, maar dat is ook Dicky greenwood, die vooral veel meer aandacht verdienen in de concert-wereld denk ik. Ja, die jesus Volt is wel heel bijzonder, ik heb al hun albums, en in het begin vond ik het wel een beetje vreemde eend in de bijt, maar dit zijn jongens die wel wat neer kunnen zetten, en geven Bluesmuziek wel een heel andere Demensie. Grtz and keep them going friends- frank

[Geplaatst door: Gerda van Eldik]

Bert, bedankt voor dit uitstekend sfeerverslag van dit 6de Bluezy festival in Ridderkerk. Helaas heb ik het dit jaar moeten missen, maar jij maakt veel goed met dit verslag. Nico, ik heb veel gemist, maar doe mijn best er volgend jaar weer bij te zijn. Ton bedankt dat je mijn werk voor Bobtje hebt waar genomen. Jullie zijn geweldige collega's. Groeten, Gerda.

[Geplaatst door: Robbert Fossen]

Weer een fijn stukje Bert. Dankje.
Was een gaaf festival !

[Geplaatst door: music4ever]

Mooi stukkie Bert
Hele geslaagde dag en hoop mensen gesproken.
Ben het in grote lijnen met je eens over de
prestaties van de bands.(op 1 na dan)
Zelfs mijn (niet zo blues) maten die s'avonds er waren hebben nog diverse cd's gekocht.
Groetjes en de foto"s zijn ok, vooral die van El Tao.
Music4ever

[Geplaatst door: Nico 'Bluezy' Bravenboer]

Hoi Bert,
Mooi artikel en geeft de burger moet om gewoon door te gaan.
Ben erg benieuwd naar de foto's.
Grtz.
Nico

[Geplaatst door: Phil Bee]

Thanks Bert, ik zag je genieten daar vooraan.
Spreek je snel
gr
Phil

[Geplaatst door: AJ]

Gááf stukkie !!

AJ