De derde Paasbluesdag belooft een lekkere lange dag te worden, want vanaf 15:00 tot in de kleine uurtjes kunnen we ons vermaken aan de diverse bluesstijlen die de revue in Asten zullen passeren.
Iets voor 15:00 uur zijn we present voor de opener van de dag. JnJ’s Delta Blues uit België. Sinds kort is het trio een duo geworden, want dobro-gitarist Jo heeft enkele weken geleden besloten om zijn eigen weg te gaan en dat betekent dus dat Jan Viggria en Buzzin’ Frank samen de kar moeten gaan trekken.
En dat is ongelooflijk jammer, want van de fenomenale JnJ Delta sound met de mooie dobroklanken, die ik twee jaren terug op het jeugdpodium in Culemborg hoorde is niet veel meer over. Het is voor Jan Viggria op dit moment kei hard werken om het zaakje overeind te houden. Zijn gitaarspel maakt gelukkig heel veel goed, maar als overtuigend zanger is Jan er vanwege zijn jonge leeftijd nog lang niet. De aanvulling van de mondharp van Buzzin’ Frank is prima, maar om zo af en toe een adempauze in te lassen zou voor Frank geen verkeerde keus zijn. Jammer, ik had heel veel van dit gezelschap verwacht, maar het kwam er wellicht door het te korte samenzijn van het huidige duo nog niet uit.
Ruim voor vijven stappen we Cafe De Wit binnen waar The Rhythm Chiefs hun soundcheck aan het afronden zijn. We zijn gelukkig mooi op tijd, want niet veel later is er in cafe De Wit al geen doorkomen meer aan. Er staan zelfs drommen mensen voor de ingang van het cafe te wachten in de hoop dat er iemand vroegtijdig vertrekt.
Ja, dat kun je bij The Chiefs natuurlijk wel vergeten, want hun afwisselende bluesstijl is veel te gaaf om de rug toe te keren. Dusty en zijn vrienden brengen een hele reeks songs van hun ‘Ships Of Wonder’ cd, maar ook een aantal heerlijke dampende Paladins krakers. Het gitaarwerk en de klank uit de antieke versterker van Dusty is een lust voor het oor om dit jonge trio aan het werk te horen. Hoewel ook deze jonkies nog flink in de groei zitten en ze alle schroom nog van zich af moeten gooien, is dit ongetwijfeld een trio met internationale mogelijkheden.
Gelukkig kunnen we na de eerste set toch gewoon door de deur naar buiten en hoeven we niet door het openstaande raam, want veel bezoekers lopen al richting Cafe ’t Spektakel, waar om 17:00 uur Marc Dufresne & The Maurizio Pugno band zullen beginnen.
Het is behoorlijk worstelen om een plekje vlak bij het podium te krijgen, want er moeten natuurlijk wel even een paar plaatjes geschoten worden.
Vanwege de enorme drukte is het zo smerig warm in het café dat ik na enkele nummers al bijna van mijn sokken ga. Na een kwartier ben ik zeker een liter lichter en houd ik het toch maar voor gezien. Jammer, want dit Italiaans/Amerikaanse gezelschap is meer dan de moeite waard, maar het is veel te onplezierig om hier lang te blijven rondhangen.
Als we ons weer naar buiten hebben geworsteld staan Donald van der Goes en Marco Overkamp van The Veldman Brothers aan de overkant van de straat bij Cafe Zwagers al te zwaaien met een glas bier. Dus buiten even bijkomen van de sauna in ’t Spektakel is een optie die als welkome muziek in de oren klinkt.
De laatste band die we deze avond zullen gaan zien, zijn dus The Veldman Brothers. En dat werd ook wel weer es tijd, want ik had ze tenslotte al een week of vijf niet meer zien spelen .
Al wachtend op de grote invasie van bezoekers nestel ik mezelf maar alvast tussen geluidsfreaks Hans & Gerald van Live-Sound (http://www.live-sound.nl/), want in de buurt van de knopjes kunnen we ons zelf wellicht nog een klein beetje bewegen.
Verrassend is het dan ook, dat de drukte eigenlijk een beetje uitblijft bij The Veldman Brothers. Oke, de tent is wel behoorlijk vol, maar er is zelfs nog ruimte om te swingen en om op een fatsoenlijke manier een paar foto’s te maken.
Veel bezoekers zijn waarschijnlijk toch lang bij Maurizio Pugno/Marc DuFresne blijven hangen of hebben ergens een plek opgezocht om de maag met vast voedsel te vullen.
Tijdens de tweede set van The Brothers vertrekt er overigens al veel publiek naar de laatste act van de avond Le Chat Cadiens.
Na The Veldman Brothers geloof ik het wel. Het genre van Le Chat Cadiens is niet op mijn lijf geschreven, dus besluiten we met de Veldman Brothers alvast afscheid te nemen van Asten.
Helaas ….. Asten wil nog geen afscheid nemen van ons, want op een paar honderd meter buiten het dorp worden we al klem gereden door de sterke arm der wet. Blazen! Geen probleem overigens met al die cola in de maag! Althans niet voor mijn sturende wederhelft.
Het Paasbluesfestival in Asten was in elk geval een groot succes en de opzet van de op elkaar volgende bands is voor de bezoeker een schot in de roos. Eigenlijk hoef je nauwelijks iets van het gevarieerde muzikale aanbod te missen en is het geen geren van hot naar her zoals het op vele bluesroute’s het geval is.
Hoogtepunten? Moeilijk! Voor mij persoonlijk The Night Time Heroes Bluesband op de tweede dag, The Rhythm Chiefs op de derde dag en uiteraard The Veldman Brothers (Who Else!!)
Eric, Peter, Ozzy, Martien, Marjo en uiteraard Leo en Petra, enorm bedankt voor jullie gastvrijheid en de uitstekende organisatie! Jullie enthousiasme en gedrevenheid voelt als een warm bad!!
Inmiddels zitten we alweer in het noorden des lands, dus van dag 4 heb ik helaas geen foto’s. Het fotoalbum tot en met de derde dag Asten is wel klaar!
