Lokatie: Catharinakapel Harderwijk
Woensdag 13 mei.
Door: Bert Reinders
Het is al weer zo’n 2½ jaar geleden dat Ian Parker voor het eerst in de Harderwijkse Catharinakapel een akoestisch optreden verzorgde. Sterker nog, het was het allereerste akoestische optreden dat Ian en zijn bandleden in Nederland verzorgden.
Ik kan me de avond nog goed herinneren! Ian was die dag zelfs jarig en dertig jaar geworden.
Op de een of andere manier is de ‘rising star’ Ian Parker alleen nog maar feller gaan fonkelen en dat is aan het bezoekersaantal in de Catharinakapel goed te merken. Daar het 2½ jaar geleden in het Kerkje nog ‘huilen met de pet op’ was met slechts 25 bezoekers is het ditmaal met zo’n 75 enthousiaste fans gewoon uitverkocht.
Op zich is 75 natuurlijk nog geen wereldschokkend aantal, maar in het knusse Kerkje toch echt wel de limit als je iedereen een comfortabel plekje wilt bieden. Bovendien is er maar voor een beperkt aantal mensen een zitgelegenheid en als je geen zitplaats kunt scoren, dan wordt het zicht op de 4 muzikanten al snel een stuk minder.
Hoewel de Catharinakapel een fantastische lokatie is voor een intiem Parker concert, laat de akoestiek in eerste instantie toch weer een beetje te wensen over en da’s toch eigenlijk jammer. Op zich is het wel logisch, want door de hoogte van het gebouwtje vliegt het geluid toch al snel de lucht in. Als mannetje met een camera heb je natuurlijk het voordeel dat je iets makkelijker alle hoeken van de zaal kunt ‘uithoren’ en dan blijkt al snel dat een goed geluid behoorlijk plaats afhankelijk is en dat je midden voor het podium de allerbeste plek hebt.
Het Britse gezelschap oogt behoorlijk ‘anders’ als twee jaren geleden, want toen waren er nog wel de nodige zenuwtrekjes te bespeuren. Daar is nu niets van terug te vinden en vanaf de allereerste noten komt de geoliede Parker-machine op gang met heerlijke ingetogen songs. Met name de klanken van Morg Morgan’s grote vleugel zijn een genot voor het oor.
Parker verrast ons met een aantal nieuwe songs die later dit jaar op een EP zullen verschijnen en als deze songs het kaliber van die EP vertegenwoordigen, dan belooft dat ongetwijfeld een juweeltje te worden.
Uiteraard krijgen we ook genoeg ‘ouder’ werk voor de kiezen als ‘The Fire’, Misfits & Fools en ‘In The Morning’ en uiteraard gaan ze er allemaal weer in als zoete koek.
Met laatstgenoemde ‘In The Morning’ is het overigens wel even wennen om dit in een akoestische versie te horen, want normaliter heb ik toch de neiging tot meebrullen met deze kraker. Tja, dat zal in dit Kerkje wellicht niet gewaardeerd worden en dat moeten we dus ook maar even niet doen.
Na ruim twee sets van een uur breidt Ian met Cohen’s ‘Hallelujah’ een eind aan een geweldig akoestisch avondje en horen dit soort intieme concerten toch wel de unieke gebeurtenissen. Met andere woorden: Dit zijn de spreekwoordelijke ‘krentjes in de pap’.
Volgende week in De Gigant in Apeldoorn gaan we nog maar weer eens een keer op herhaling. Dan weer gewoon met de versterkers op standje 10 en meebrullen met ‘In The Morning’ en da’s toch ook wel weer kicken.
