Ian Parker kiest andere weg in Gigant

Tekst en foto's: Bert Reinders

Fotoalbum: Ian Parker in Gigant

Slaande ruzie bleef gelukkig uit op de terugweg Apeldoorn – Meppel, maar het werd me in elk geval duidelijk genoeg gemaakt dat mijn vrouwelijk reisgezelschap een behoorlijk andere mening over het Ian Parker optreden in Gigant was toegedaan dan ik zelf.
Waar mijn vrouw en een vriendin de avond van hun leven hadden beleefd, moest ik me zelf bijtijds behoorlijk verzetten door niet tegen de rand van het podium in slaap te sukkelen.

Het tekent het fenomeen Ian Parker, die momenteel verder van het bluespaadje af is dan ooit tevoren, maar hier overigens bewust voor heeft gekozen. Een bluesmuzikant pur sang is het natuurlijk nooit geweest, maar met dit laatste optreden laat de Brit duidelijk horen een compleet andere richting op te willen zoeken en hiermee ongetwijfeld een nieuwe doelgroep van het singer/songwriters genre gaat aanboren.

Op 13 mei j.l. hadden we al een akoestisch optreden meegemaakt in de Harderwijkse Catharinakapel en omdat een akoestisch optreden een enorme wereld van verschil is met een elektrisch evenement, is de gang naar het voor ons dichtstbijzijnde optreden in de Apeldoornse Gigant een voor de hand liggend feit.

Gigant is voor mij een volstrekt onbekend poppodium en dat is op zich al vreemd genoeg, want als je ’s nachts het bluescafe van Jan Kerseboom uit komt rollen en je hebt een beetje vaart, dan rol je eigen vanzelf Gigant binnen.
Een prima locatie overigens, ruimte voor zo’n 500 bezoekers, een fraai podium met een flinke batterij podiumlampen (die overigens jammer genoeg deze avond op een paar na niet gebruikt werden. Een crime voor mij als amateurfotograaf, maar wellicht hadden de profs Wilma en Peter minder problemen met het gebrek aan licht). …….. en helaas een prijzig biertje! Dat dan weer wel!

Klokslag 21:00 mag drummer Wayne Proctor aftikken en dat gaat meteen gepaard met een aantal gloednieuwe nummers. Later dit jaar zal er van Ian Parker een EP verschijnen, waar veel van deze nieuwe nummers op zullen staan. De songs hebben allemaal gemeen dat het, overigens zeer fraaie, luisterliedjes zijn! Helemaal niks mis mee, maar na een minuut of dertig hoop ik toch stilletjes op iets meer vuurwerk of uptempo nummers in de lijn van ‘Where I Belong’ of ‘In The Morning’ of iets in die trend. Deze wens wordt helaas voor de bluesrockers in Gigant niet beantwoord, maar ik merk wel dat er steeds meer dames om mij heen staan te zwijmelen van Ian’s liefdjesliedjes. Opvallend is het bovendien dat er veel jeugd in de eerste gelederen voor het podium staat en dat is natuurlijk wel weer erg gaaf! Ian wisselt regelmatig van gitaar, waarbij zijn akoestische plank veelvuldig uit de standaard wordt gehaald.

Uiteindelijk komt op driekwart van de gig mijn grote favoriet ‘In The Morning’ voorbij, maar ook bij deze song heeft Ian er voor gekozen om het in een country uitvoering ten gehore te brengen. Jammer, het nummer boet hierdoor toch behoorlijk in aan power en ik begin zelfs een uiterst vervelend line-dance gevoel over me heen te krijgen.

Een ding is onveranderd aan de nieuwe weg die Ian is ingeslagen en dat is zijn passie in de uitvoering van de nummers en de uitstraling waarbij hij iedere keer weer voor 200% zijn charisma over het publiek heen strooit. Ik kan me voorstellen dat heel veel mensen een schitterende avond hebben beleefd in Gigant, maar als ouwe bierbuik-rocker van de gestampte pot, hangt mijn onverwoestbare sympathie voor Ian Parker na deze avond toch even aan het elastiek.

De toekomst zal het leren.

Comments

[Geplaatst door: Anka]

Bert, ja i.d.d. prachtige teksten. Heb Ian in Amersfoort beluisterd. Ik bedoel "You gave yourself away and I don't want to give you back" dat is toch mooi!
En jonge fans dat viel me ook op.
Maar Bert....
Ian is nog jong genoeg ,die keert nog wel een keer terug naar the blues

[Geplaatst door: William]

Weer een prima verslag Bert.En uuuh Heb hetzelfde ervaren op Highlands :)
Ben zelf ook een fan van Jackson Browne. ook prima Singer Songwriter.

[Geplaatst door: Stan]

Bert, zie mijn vorige reactie: MOTHERLESS CHILD is natuurlijk van Blind Willie Johnson en niet van Blind Willie McTell. "Even Apeldoorn bellen", Gr Stan

[Geplaatst door: Stan]

Hallo Bert, goed geschreven verslag. Ik ben het niet altijd met je eens maar nu zitten we een beetje op het zelfde spoor. Ook ik heb het optreden net als jij als "TJA WAT MOETEN WE HIERMEE" ervaren hoewel er toch een aantal verrassingen waren, zoals de Bob Dylan cover MAN GAVE NAME TO ALL THE ANIMALS en de Blind Willie McTell cover MOTHERLESS CHILD. Afwachten dus wat de toekomst brengt. Ps ik zag mezelf terug op een foto! Zou je de foto's aan me toe willen zenden ? Bvd Stan

[Geplaatst door: Annette]

Hoi Bert,
Allereerst mijn complimenten over je verslag. Ik ben in elk geval blij dat je objectief en eerlijk dit optreden bespreekt. Mijn vriendin en ik vonden dit een geweldig optredn, maar ik begrijp heel goed dat het voor sommigen erg soft was.

Grandioze foto's trouwens. Uhhh .. amateur?

[Geplaatst door: Ruud]

Volgens mij kan jij best leuk Line-Dansen Bert!

[Geplaatst door: gerard terwel]

helemaal mee eens heb hem veel bij jan gezien maar de echte power van 1a2 jaar geleden is er niet meer gr gerard

[Geplaatst door: Blueshacker]

Bertus : jl woensdag bespeurde ik al in je een verandering in smaak der muziek,het meer ruigere werk .Ook in deze recensie komt dit weer tot uiting.
Om je keuze te bepalen kun je met me mee op 20 juni naar Nijmegen.Een keur van ruigere bands : Korn , Lamb of God,Mastodon,Down,Slipknot en natuurlijk een softere band Metallica.
Daar kunnen we samen je definitieve muziek keuze bepalen.

Groetz kanjer (dit is natuurlijk een geintje0want jij bent een Bluesman.

Freke