Tekst en foto's: Bert Reinders
Fotoalbum: http://thebluesman.jalbum.net/HESZ/
De Stichting HESZ heeft op de dag van de Rhythm and Blues Night in Zwolle meestal wel een weer-engeltje op de schouder, want net als de voorgaande jaren zijn de weersomstandigheden weer buitengewoon prettig.
’s Middags zijn de terrasjes al goed gevuld in de Zwolse binnenstad en de drukte zal misschien ook wel voor een deel te wijten zijn aan het feit dat het voor veel mensen de laatste werkdag van de week is.
Althans voor mij wel en zo zitten we dus ’s middags al om 16:00 uur aan de goudgele rakkers in afwachting op wat er ’s avonds allemaal komen gaat.
Op het grote hoofdpodium op de Grote Markt staat Julian Sas als de grote act geprogrammeerd en dat is na een Zwolse afwezigheid van een jaar of zes wel weer eens prettig. Zelf heb ik Julian na Culemborg Blues 2009 ook al niet meer gezien, dus hoogste Boogie-Time’.
Het voorprogramma in Zwolle is deze avond in handen van Jump’n Jive. De naam zegt eigenlijk al genoeg over het genre van de band, maar de uitvoering is met een wereldkampioen tapdansen in de gelederen dan wel weer opvallend. Bekend gezicht is uiteraard Zwollenaar Bert Vrielink, want die heeft de afgelopen jaren wel vaker in verschillende settings op het hoofdpodium gestaan.
Het grote gezelschap straalt een flinke portie plezier uit en daarom is het alleen aantrekkelijk om het elftal visueel te aanschouwen. Gitarist Tino Duchateau gooit alle wapens in de strijd om de blikvangersrol voor zich op te eisen, maar dat lukt hem natuurlijk nooit met drie mooie meiden in de band! Maar, zonder gekheid. Jump’n Jive is een bijzonder leuke, frisse, spontane band en ze maken nog een lekkere portie muziek ook en da’s minstens zo belangrijk! Leuk begin van de avond!
Na Jump’n Jive krijgt Julian Sas na een korte ombouwpauze de eer om De Grote Markt op de kop te zetten.
De eerste twintig minuten verlopen voor mijn gevoel een beetje flauwtjes. Dit zal in de eerste plaats ongetwijfeld te maken hebben met de strikte beperking op het volume (max. 85 db). Uiteraard hoeft muziek niet altijd snoeihard te zijn, maar ik heb er bij bassist Tenny Tahamata nog nooit geen moeite mee gehad dat hij mijn broekspijpen tegen mijn benen laat klapperen.
Het feit dat ik het laatste album van JSB niet ken zal wellicht ook nog een beetje meespelen dat de vonk aanvankelijk niet overkomt.
Gelukkig zijn de oortjes na een minuut of twintig aardig geacclimatiseerd en komt de Julian Sas-trein met iets bekendere songs toch lekker op gang. Bovendien maakt de gedreven uitstraling van het trio al veel goed om de aandacht te blijven trekken.
Als de ‘oudere’ songs over het plein knallen valt het meteen op dat het Zwolse publiek lekker in zijn ‘sas’ begint te komen en krijgen we met krakers als onder andere ‘The Devil Got My Number’ een uiterst plezierige Julian Sas avond voor de kiezen. Helaas is er maar gelegenheid voor 1 toegift, anders zouden de bands in de binnenstad te kort worden gedaan en Sas heeft het overigens wel weer gepresteerd om het publiek op de Grote Markt vast te houden.
Inmiddels is het feestgedruis in de Zwolse kroegen al een tijdje aan de gang als we eerst even gaan buurten bij mijn favoriete slagwerker Theo ‘Thumper’ Outhuyse van Black Top. Vorig jaar was er met een dubbele boeking iets misgegaan met Black Top op de Zwolse bluesnight, maar ditmaal mag het trio wel de spijkers uit de planken gaan spelen. Uiteraard is twee nummertjes niet geschikt voor een uitgebreid verhaal, maar het trio met Hup en Hills staat zoals verwacht lekker te knallen in het mooie cafeetje. Mick Hup heeft er overigens bij de band Oberg weer een baantje bij gekregen.
Van Black Top helemaal naar de andere kant van het centrum, waar 12BG in Cafe Grizzly’s aan de bak mogen. Bij binnenkomst lijkt het wel of het Drents/Friese viertal door de grizzly te grazen is genomen, want het ‘groene’ zweet van zanger Blind B vliegt er in het rond (zie foto’s). Ook bij 12BG kan ik hooguit 2 nummertjes meepikken, want dan heb ik nog net 10 minuten over om nog een staartje van de Highway Rhythm & Blues Gang mee te pikken. De Highway gang is net als The Greyhound Bluesband een vaste waarde op het Zwolse bluesfestival en in tegenstelling tot Greyhound Bluesband zijn de jongens uit Overijssel duidelijk gepromoveerd. Vorig jaar stonden de mannen in Cafe Stapp’s Inn nog bijna bij elkaar in de schoenen, maar ditmaal hebben ze de ruimte gekregen op een mooi groot en overdekt buitenpodium.
Helaas, tijd om George Snijder van The Greyhound Blues band door het raam van ’t Swols Cafe te zien klimmen er niet meer. De laatste trein naar Meppel om 01.03 uur wacht helaas niet en voor een bankje in het park is het inmiddels toch net ietsje te fris geworden.
