Verslag drie dagen Drijf-Inn Blues in Giethoorn

Door: Bert Reinders

In de aanloop naar de 24e editie van het Drijf-Inn Bluesfestival in Giethoorn zijn de weergoden ons al aardig goed gezind. Veel zon, misschien hier en daar een enkel buitje en temperaturen rond de 25 graden.

Wat willen we nou nog meer!? Ook de line-up ziet er prima uit. Oké, er is dit jaar niet uitgepakt met grote internationale acts, maar persoonlijk heb ik daar als liefhebber van een flinke portie onvervalste nederblues geen enkel probleem mee. Bovendien heeft de organisatie wel gekozen voor de Nederlandse eredivisie, dus op papier kan er eigenlijk niet zo veel mis gaan.

Gelukkig is het op vrijdagmiddag bij aankomst op de camping nog lekker rustig en hebben we de plekjes nog voor het uitzoeken. (Tja, je ziet het op de foto. Erg vervelend allemaal!)

De vrijdagvond staat sinds een aantal jaren in het teken van de pre-blues. Een initiatief van mede-organisator Rob Schoelink van Cafe-Restaurant De Sloothoake om de vaste campinggasten op een relaxte manier in de stemming te laten komen als voorbereiding op een pittig weekendje blues.

Enkele jaren geleden was de eerste pre-blues onder leiding van Ralph de Jongh een feit voor zo’n 25 bezoekers, maar anno 2009 is deze bijzonder leuke avond al zo ingeburgerd dat de bezoekers al van heinde en ver komen om de eerste Gietserse bluesklanken mee te pikken.
Het is deze avond overigens maar goed dat het mooi weer is, want buiten op het terras is het minstens net zo druk als binnen voor het podium. Met andere woorden: Blijven zitten waar je zit en een met zorg uitgekozen slachtoffer het bier laten halen!

De mannen die het in de Sloothoake mogen waarmaken zijn drummer Theo “Thumper” Outhuyse en zanger/gitarist Anne Maarten “Hills” van Heuvelen, oftewel 2/3 deel van de bluesrockformatie Black Top en vanavond als Hills Bluescollective. Uiteraard wellicht ook bekend van de voormalige Marbletones.

Anne Maarten en Theo krijgen gezelschap van een tubaspeler (althans het instrument lijkt op een tuba, maar heeft een andere naam. Deze naam is wel zes keer gevallen deze avond, maar omdat ik nog steeds de illusie heb dat ik alles wel onthoud, houden we het maar op een tuba. Een Bombardon heet het apparaat als ik me het goed herinner).

Muzikaal is het gelukkig wél onvergetelijk wat het trio ons voorschotelt en met songs van onder andere John Lee Hooker, Willy Dixon en Sonny Boy Williamson II krijgen we een lading blues te horen in de meest authentieke vorm. Grandioos! Regelmatig wordt er volop geïmproviseerd en daar wordt het speelplezier van het trio alleen maar door gevoed. En wat een schitterende combinatie. Een dobro resonator, tuba (of Bombardon) en de loeistrakke drums van 'Thumper' er over heen. Kan een weekend mooier van start gaan? Ik denk het niet!

Aan de andere kant van het dorp (Botel Giethoorn) staat gelegenheidsformatie Tresperados! Tresperados is een trio onder leiding van zanger Daan Prevoo, gitarist Paul Voestermans en toetsenist Joost Jansen.
Bij aankomst blijken ook bassist Arno Vervest en drummer Sjaak Korsten op het podium te staan en dat betekent dus dat de volledige Bluescrowns equipe aan het werk is. Streep door Desperados dus. Gewoon de voltallige The Bluescrowns op de pre-blues!

Het is overigens beduidend minder druk in Botel dan bij de Sloothoake, maar de gezelligheid is er niet minder om. The Bluescrowns swingen met een portie jumpblues en rock and roll de pan uit en een aantal mensen uit het publiek laten zien dat ze het rock-and-roll stijldansen uit de vijftiger jaren tot in de perfectie beheersen. Gaaf om naar te kijken (vanaf de zijkant!)

Ik had geen horloge om deze avond, maar voor mijn gevoel gingen The Bluescrowns tot zeker 02:30 uur te keer in Botel. Zanger Daan Prevoo had gehoopt om eens een keer in een plaats op te treden waarbij hij geen bekenden tegen zou komen, dus in ruil voor een glaasje bier hebben we Daan beloofd om hem op zaterdagavond in Cafe ’t Centrum links te laten liggen. Bovendien zag Daan het helemaal niet zitten om twee avonden achter elkaar met dezelfde stropdas op de foto te komen.

Zaterdagochtend:
07:30 uur: “Pappa …. We zijn te vroeg!!” Er is nog helemaal niemand! Of zou het niet doorgaan?”.
Shit! %&^*$ Zeilwedstrijden! …… %&^*$ helemaal niet aan gedacht!! …. Een kleine tien minuten later vliegen er zo’n veertig krijsende kinderen met ongelooflijk veel kabaal rond ons tentje om hun bootjes te voorzien van zeiltjes en andere toeters en bellen. Waar is m’n 9 mm Magnum 357 !!!!

Oke, we zijn dus wakker!! ‘t Zonnetje staat gelukkig al weer strak aan de lucht en de geur van versgebrande koffie zorgt er voor dat we om 08:30 al aan een uitgebreid ontbijtje zitten. Met nog een bezoek aan de kampeerboerderij waar de meeste muzikanten bivakkeren, een bezoekje aan een stel Meppeler vrienden en de mannen van de NixBBBlues club uit Enschede komen we de dag ongetwijfeld vlekkeloos door. Bovendien staat een overheerlijk culinair hoogstandje van oerham met mosterdsaus bij De Sloothoake ook nog op de verlanglijst voor deze dag.

’s Avonds is het op het hoofdpodium de beurt aan de formatie King Mo. De band bestaat officieel nu een dik half jaar en is voor een gedeelte voortgekomen uit Phil B & The Buzztones aangevuld met Strikes/Coup de Grace gitarist Sjors Nederlof en drummer Marcus Weijmare.

Het is natuurlijk voor deze band een geweldige eer om op het hoofdpodium te mogen staan, maar daarentegen is het ook een enorme uitdaging. Al jaren is het vanwege geluidstechnische redenen een groot probleem om de rondvliegende geluidsgolven in bedwang te houden. De grote open vlakte zorgt er voor dat het geluid alle kanten op vliegt en menig band heeft daardoor ongewild het stempel met de titel ‘zwak optreden’ opgespeld gekregen.

Daarnaast is de afstand tussen het podium en de vaste wal net iets te groot om ‘de klik’ met het publiek te maken. Je moet dus van goede huize komen om het publiek te binden. De laatste band (Lohues & Louisiana Blues Club) die de uiterst moeilijke klus op een positieve manier heeft weten te klaren dateert toch al weer van een flink aantal jaren terug en menig band waaronder Amor/Davey, Barrelhouse, Cuby en tal van Amerikaanse acts zijn (overigens buiten hun schuld om) vanwege het belabberde geluid behoorlijk door het ijs gezakt.

Het eerste deel van King Mo’s optreden, aangevuld met gitarist Ruben Hoeke en Electrophonics-frontman Stephan Hermsen heb ik zelf vanuit een bootje vlak bij het podium gevolgd. Op die plek is het geluid gelukkig uitstekend! Maar … later vanaf de kade blijkt opnieuw dat het geluid niet goed is.

Het volume staat te zacht en de vocalen van Phil gaan als door een koker richting het publiek aan de wal. Er is geen enkele galm te horen en het mondharmonicawerk van Stephan Hermsen is al bijna helemaal niet te volgen. Wat is dit toch eeuwig zonde! Kan dit nou niet anders of ben ik nou zo'n enorme zeikerd met het geluid?? 

Blijkbaar het laatste, want King Mo slaagt er wel degelijk in om het publiek aan de wal bij de les te houden met een prima interactie, een reeks pakkende songs en ijzersterk gitaarwerk van het duo Nederlof/Hoeke. Gelukkig komen de slowblues nummers aardig goed tot zijn recht ondanks het moeizame geluid.

Het sfeerplaatje op het Bovenwiede met de vele bootjes, de ondergaande zon en de rode lucht maakt het beeld overigens tot een schitterend schouwspel.
Met de optredens op het hoofdpodium van de laatste jaren in het achterhoofd en de vele positieve reacties uit het publiek kan ik maar 1 ding zeggen en dat is ‘Mission Completed for King Mo’.

De Jeroen Sweers Boogie Woogie band staat inmiddels al lang klaar op het binnenpodium van Smit’s Paviljoen, maar Jeroen wil uit collegialiteit wachten tot King Mo zijn toegift heeft uitgespeeld. Het is overigens van belang om na King Mo zo snel mogelijk te beginnen, want meestal vliegen de bezoekers meteen richting het dorp waar de kroegentocht om 22:00 uur begint. Smit’s Paviljoen ligt toch enigszins afgezonderd en als je het publiek ‘kwijt’ raakt komen ze niet zo snel meer terug.

De Jeroen Sweers Boogie Woogie band zal dan ook vanaf 22:00 (zonder pauze) gaan spelen en hun best doen om het publiek ‘vast’ te houden. Nou, dat lukt dit zevental met drie zangeressen, een altsaxofonist, een drummer, een staande bas en uiteraard een brandende piano van Jeroen probleemloos. Wat heeft dit gezelschap een ongelooflijke brok energie in huis. Persoonlijk ben ik helemaal geen boogie woogie-fan, maar dit is toch wel van uitzonderlijke klasse! Ook het repertoire variërend van Ray Charles, Amy Winehouse, tot aan de echte dertigerjaren boogie woogie is om de vingers bij af te likken. Subliem en eigenlijk willen we hier de rest van de avond wel doorbrengen.

Helaas hebben we te maken met een bluesroute en omdat we toch nog meer bands willen zien, moeten we na een zestal nummers de biezen pakken en verkassen naar Cafe Het Vonder, waar de jonkies van The Rhythm Chiefs staan te spelen.

Bij binnenkomst hoor ik nog net zanger/gitarist Dusty Ciggaar het woord ‘pauze’ uitspreken, dus da’s flink balen. We besluiten in eerste instantie toch maar even te wachten, want het zal niet de eerste keer zijn dat we tijdens een bluesroute van pauze naar pauze lopen. Het begin van de tweede set laat helaas zo lang op zich wachten dat Het Vonder op een gegeven moment behoorlijk leeg begint te lopen. Zo links en rechts begint al het nodige gemopper te klinken en helemaal als Dusty even tijdelijk spoorloos verdwenen blijkt te zijn, besluiten wij ook maar een deur verder te gaan.

Botel Giethoorn. Hier staat het trio van Black Top. De avond er voor nog als Hills Blues Collective en vandaag aangevuld met zanger/gitarist Mick Hup brengt dit trio een flinke portie onvervalste bluesrock. Botel Giethoorn barst bijna uit zijn voegen bij dit gezelschap en er is nauwelijks doorkomen aan om een paar plaatjes te schieten.

De sfeer in Botel is in elk geval dik voor elkaar en ik waag volgende week in de Tollenstraat in Culemborg wel weer een nieuwe poging! In het najaar gaat het trio overigens van start met de opnames voor een tweede album en met behulp van drummer Theo Outhuyse gaan we de Making Of ….. eens op de voet volgen op bluesman.nl.

Het volgende adres is eigenlijk Cafe ’t Centrum waar The Bluescrowns staan te spelen. Maar vanwege mijn belofte op vrijdagavond aan zanger Daan Prevoo, om niet te komen, laten we de Limburgers dan ook links liggen.
Bij Cafe De Grachthof staat The Twelve Bar Bluesband. De Grachthof is waarschijnlijk de grootse deelnemende locatie in Giethoorn, maar waarschijnlijk ook de heetste. Mijn hemel, wat is het hier bloedheet. Arme jongens van 12BBB! Het zweet gutst JJ Sharp onder zijn zwarte hoed vandaan, maar zoals gewoonlijk gaat het wel weer vol gas bij de Noord-Hollanders. Net als ik me zelf met m’n brede schouders door de enorme mensenmassa heb heen geworsteld om een paar plaatjes te schieten gaat de verlichting uit.  G… %#@*^&, geen foto’s dus!

Omdat ik van de warmte bijna van de sokken ga, worstel ik mezelf na een paar minuten maar weer terug naar achteren. Als ik de achterste gelederen weer bereikt heb, gaat het licht weer aan! … %#@*^&, shit!! Nou ja, dan maar niet en ik krijg tijdens de na-blues op de zondagmiddag waarschijnlijk nog kansen genoeg om foto’s te maken.

Het volgende adres zou eigenlijk Cafe de Fanfare moeten zijn, maar de Britse tribute band Greenmac spreekt me op de een of andere manier niet zo tot de verbeelding, dus die slaan we toch maar over. Bij Cafe De Sloothoake is er normaal gesproken al geen doorkomen aan en nu ook Marcel ‘Wolfpin’ Scherpenzeel daar nog eens op het podium staat, zal het cafe helemaal wel uit zijn voegen barsten. In de wetenschap dat we Marcel ook in Culemborg weer kunnen zien, besluiten we nog even terug te wandelen naar The Rhythm Chiefs aan het begin van het dorp. Je raadt het al. The Chiefs hebben opnieuw pauze.

Dan nog maar even naar Jeroen Sweers. Helaas blijkt Jeroen Sweers zijn koffers al gepakt te hebben. Het was de afspraak dat Jeroen tot een uur of twaalf zonder pauze zou doorknallen en daarna zou stoppen. Na dik twee uur spelen was de koek dan ook op in Smit’s Paviljoen.

Inmiddels blijken The Rhythm Chiefs aan hun laatste en derde set te zijn begonnen en besluiten we daar de avond ‘uit te zitten’.
Ondanks dat we twee keer voor ‘Jan Met De Korte Achternaam’ naar het Vonder zijn gesjouwd krijgen we in The Chiefs wel een toetje van de bovenste plank op ons bord met hoofdzakelijk nummers van het laatste album ‘Ships Of Wonder’. Nog dit jaar verschijnt de opvolger van Ships Of Wonder en uiteraard zijn we ongelooflijk benieuwd hoe dit gaat klinken. In het Vonder klinken The Chiefs deze avond fenomenaal en hebben de mannen het misschien aan hun pauze’s te danken dat het kleine cafe niet meer uitpuilt van de bezoekers. Wel is het plezier dat de mannen laten zien en horen van enorme klasse. Gaaf!!

Inmiddels loopt het al tegen 02:00 uur en sta ik nog te dubben om het nachtconcert met Rob Orlemans & Halfpast Midnight te bezoeken in Cafe Hollands Venetië. Helaas zijn de knietjes al wat slapper aan het worden en het hoofd iets lichter, dus besluiten we toch maar om een Gieters bruggetje over te steken en de tent op te zoeken. Het is mooi geweest voor vandaag. Bovendien staat ook good old Rob Orlemans volgende week op een heel vriendelijk tijdstip op het grote podium van Culemborg Blues, dus een nieuwe ronde met nieuwe kansen staat al weer voor de deur.

Volgens mijn vrouw Ardi is het erg lang onrustig op de camping en heeft een deel van de campinggasten zich blauw geërgerd aan een kale reporter die zo af en toe een beetje snurkt. Tja, da’s dan spijtig! Gelukkig heb ik zelf uitstekend geslapen en zijn we (althans ik) weer fris en fruitig genoeg om de volgende dag op tijd bij de Sloothoake te zijn voor de na-bluessessie met J.J. Sharp en zijn genodigden.

J.J. heeft deze middag de beschikking over saxofonist Robert Tuinhof, Harry ‘Fat Harry’ van Dorth en Gerrit en Bennie Veldman. Voor velen was het de wens om The Veldman Brothers en The Twelve Bar blues band eens gezamenlijk op het podium te krijgen, dus deze middag is daarvoor de uitgelezen mogelijkheid.
De voltallige equipe met The Twelve Bar Bluesband als vaste basisband gaat van start, waarna Fat Harry een aantal songs op gitaar en vocalen voor zijn rekening neemt.
Na een uurtje besluiten we toch ook even bij Cafe ’t Centrum te gaan buurten, want op dat buitenpodium heeft Phil Bee een aantal vrienden uitgenodigd om er een spetterende sessie van te maken. Bij aankomst pikken we nog net de laatste noten van Greenmac mee en daarna is het de beurt aan King Mo met Stephan Hermsen.

Normaal gesproken blijven we nooit langer als een kwartiertje hangen bij Cafe ’t Centrum, maar de muziek van King Mo laat ons geen moment los en we besluiten daarom ook de hele King Mo set gewoon af te luisteren. Het is ook veel drukker bij Cafe ’t Centrum dan voorgaande jaren en dat is sowieso erg bevorderlijk voor de goede sfeer. Uitstekende keuze van de jongens van Nix om King Mo op deze plek neer te zetten, want daarmee trekken ze dit tweede podium als zondagmiddag bluespodium behoorlijk omhoog.

Als we om 16:30 terug keren bij De Sloathoake is er bijna geen doorkomen meer aan. Man man, wat een drukte en als je moet piesen ben je doodongelukkig.
Enkele jaren geleden heeft JJ het regiestokje voor deze middag overgenomen van de broertjes Laporte en sinds die tijd is er van een jamsessie eigenlijk geen sprake meer. Toch wordt onze eigen Meppeler Robbie de Roo een gitaar in de handen gedrukt om samen met gitarist Kees Dusink nog een gitaarduelletje uit te vechten. Mooi man!! De blueskrakers volgen elkaar in rap tempo op en de kleine dansvloer veranderd langzaam maar zeker in een grote dansende massa. Als JJ Sharp tegen vijven de Grande Finale aankondigt, duurt het niet lang meer totdat bij een groot deel van de bezoekers de stoppen helemaal door beginnen te slaan. Sjesusmina, wat een prachtfeest wordt hier gevierd!!!! Zo’n middag als hier hebben we nog maar zelden voor de kiezen gehad en zoiets noemen we bij ons in de buurt dus met recht ‘een flinke buitenbrand’.

Helaas komt er na verloop van tijd aan alles een eind en stoppen op het ‘heetst van de dag’ is natuurlijk een uitstekend moment. Deze middag zal menigeen nog wel een tijdje heugen en de boeken in gaan als de fraaiste en gezelligste na-blues ooit.

Mede-organisator Rob Schoelink glundert uiteraard van oor tot oor. Een grote speler op het veld was natuurlijk dit weekend de zon en uiteraard de aangename temperaturen. Daarom leek het wellicht in de kroegen iets minder druk als andere jaren, maar omdat veel mensen buiten op de terrassen bleven hangen kon het nog wel eens zijn dat het bezoekersrecord van de Drijf Inn Blues dit jaar gebroken is.

Chris, Jan en alle mannen van The NixBBBluesClub uit Enschede en uiteraard Rob Schoelink. Het was Top met een grote T in Giethoorn en we wensen jullie alvast enorm veel succes in de aanloop naar het grote jubileum in 2010!!!!
Ik ben benieuwd wat jullie ons gaan brengen! See ya!!!!

De foto's van het hele weekend volgen z.s.m.

Comments

[Geplaatst door: Adjuh uut Enschede]

Voor mij persoonlijk waren o.a. Wolfpin,The Rhythm Chiefs en Rob Orlemans & Half Past Midnight DE sensatie van deze 24 ste editie.De 12BBB was zeker niet verkeerd,maar Black Top viel mij een beetje tegen. Zo zie je maar weer,smaken verschillen. Op naar de 25 ste editie.

[Geplaatst door: JJ Sharp]

Normaal gesproken reageer ik nooit op recensies, maar aan Meneer Jansen (who the hell is Mr. Jansen?)van de Meppeler Courant wil ik toch even wat kwijt....
12BBB brengt zeker geen: angstaanjagend voorspelbare ‘voor- elk- wat -wils- repertoire, maar voor 90% eigen werk!!
(Wat beter je huiswerk doen misschien?)
12BBB speelt nooit op routine, de inzet van de band is altijd en overal meer dan 100%, of ze nu voor 20 of voor 2000 man staan. Gelukkig dacht het publiek er in de Grachthof anders over dan de heer Jansen en was het een grote dansende en enthousiaste massa...... Binnenkort duikt 12BBB weer de studio in om het derde album op te nemen, met nog meer eigen angstaanjagend voorspelbare ‘voor- elk- wat -wils- repertoire :)-

[Geplaatst door: marcel]

volgens mij heeft die meneer
jansen van de meppeler courant de oren bij 12bbb
wel een beetje dicht gehad.
12bbb was zaterdag in de grachthof helemaal los. wat een top band is dat.
alle vier in top vorm en dat met die hitte.
gr marcel

[Geplaatst door: Peter]

Blij dat je er weer bent, Bluesman. Ik heb je uit het hart geschreven story's de laatste tijd gemist.
Het geluid op het waterpodium was inderdaad weer bagger, dus dat ligt niet aan jou. Anderen durfen daar denk ik niet over te schrijven, want dan maken ze geen vriendjes.

Misschien kan er volgend jaar eens geinvesteerd worden in een fastsoenlijk geluidsinstallatie. Wat die lui daar gebruiken stamt volgens mij uit het jaar 0.

Ik hoop je in november in Hoogeveen te zien of misschien wel eerder.

Gr.
Peter

[Geplaatst door: BlindB]

Waar was Dusty?

Heee Bluesman,

Drie dagen Drijf In Blues en meteen een verslag! En nou zeker een week bijkomen, zeker! Klaas, Johan en Pieter en hun maten uit Meppel (gewoon de hele avond buiten bij de Sloathoake en Scherpenzeels band), verzekerden me dat jij in Giethoorn rondliep. We zijn elkaar op dat smalle paadje langs het water niet tegen het lijf gelopen.

Het ‘kroegentocht-pauzeprobleem’ trof ons bij Green Mac: twee keer geprobeerd, twee keer pauze. Zoals jij kennelijk nogal wat moeite moest doen om die geweldige knapen van The Rhytm Chiefs aan het werk te zien.

Terwijl iedereen, inclusief zijn twee collega-bandleden in ’t Vonder, zo begrijp ik uit je verslag, zich afvroeg waar onze jonge bluesvriend uithing, trof ik Dusty Ciggaar in de oven van de Grachthof, bij 12BBB.

Zelfs maar een introotje horen van andere bands - als je tegelijkertijd aftikt op een route, ronde of kroegentocht , is een luxe die de meeste bluesmuzikanten normaal gesproken niet gegund is. Maar Dusty maakt en neemt daar gewoon even de tijd voor!
De 12BB was niet eens de band het dichts bij, maar twee kroegen verderop. Dat betekent in Giethoorn als snel tien minuten rennen, heen en terug. Je moet het er voor over hebben, maar D.C. drinkt nu eenmaal blues.
Zeg nou eerlijk: Liever zo’n verhaal, dan wachten tot de mannen van Green Mac hun biertjes ophebben.

Het nieuwe seizoen van 12Bar Grooves begint op 28 augustus met een gig in Den Smeerpaal tijdens de Visserijdagen in Harlingen en dan staat al zo de Bluescruise voor de deur. Ga nou eens mee man en neem je babe mee! Dan kom je – aan dek met je kop in de wind – gegarandeerd helemaal bij van al die hectische bluesfestivals.
Anyway, 12BG gaat dus wel. Samen met de 4HorseMen en de Blues Kings gaan we er weer een heftig feest van maken in Harlingen en op Vlieland.

De mazzel en rock on!
Blind B

Oh ja, dit vond de Meppeler Courant van Drijf In Blues:

http://www.meppelercourant.nl/?n_id=109639&s_id=692