Door: Ton Kok
Een nieuw album van het Noorse snarenwonder Bjørn Berge, zijn tiende inmiddels en de eerste op het Dixiefrog label. Ik was al gewaarschuwd dat de muziek nogal afweek van wat we van deze man gewend waren, meer singer/songwriter en folk-achtig materiaal. Ik ken vooral zijn live werk en dat werk is vooral heftig en intens blueswerk. Daarvan is op deze CD weinig terug te horen.
Er staan op deze CD slechts een drietal blues nummers, twee daarvan worden erg ingetogen gebracht: Alleen de Howlin’ Wolf klassieker ‘Killing Floor’ krijgt de bekende Bjørn Berge behandeling, de anderen zijn Charles Brown’s ‘Drifting Blues’, met overigens heel fraai gitaarspel en het eerder en ruiger door Berge opgenomen ‘You’re So Fine’ van Jimmy Rogers.
Het overige materiaal heeft niets met blues uitstaande, ondanks een wat misleidende titel als ‘Mountain Boogie’.
Een magere oogst dus voor de bluesliefhebber.
Toch is dit een CD die zeer de moeite waard is. Op te beginnen komt de liefhebber van akoestisch gitaarwerk volop aan zijn trekken in ondermeer een viertal instrumentale nummers, waaronder het eerdergenoemde ‘Mountain Boogie’ en in het bijzonder met het titelnummer ‘Fretwork’, waarvan de naam volledig de lading dekt. Dit nummer is een meesterwerkje.
Verder zijn het openingnummer ‘Crazy Times’, ‘Zebra’ en ‘Traveling Song’ ook echte juweeltjes, expressief en intens gespeeld. Het nummer ‘These Streets’ is een folksong met Keltische invloeden. De andere nummers zijn nogal ingetogen, maar vooral door de krachtige stem van Berge wordt het toch nergens een slappe hap.
Oyvind Staveland (viool) en Vidar Johnsen (zang) staan Bjørn Berge muzikaal bij op deze CD, die bewijst dat de Noor zichzelf geen muzikale berperkingen wenst op te leggen en niet uitsluitend doet wat van hem wordt verwacht.
Een moedig album en waar wellicht wat die-hard bluesfans zullen afhaken, zal dit ongetwijfeld aangevuld worden door een nieuwe groep luisteraars.
