Door: Bert Reinders
Hij komt oorspronkelijk uit Gent. Hij is in 1974 geboren als Nico Debacker en heeft na uitgebreid touren door Europa met onder andere Enrico Crivellaro, de Vlaamse provincie Oost-Vlaanderen definitief verruild voor het warme en zonnige Zuid-Frankrijk. Een wijs man dus!
In datzelfde Zuid-Frankrijk heeft Nico Backton een aantal regionale muzikanten om zich heen verzameld en wordt hij al enkele jaren als een van de allerbeste akoestische acts beschouwd.
Inmiddels heeft Nico in dat zelfde Frankrijk dan ook enkele jaren achter elkaar diverse aansprekende Franse prijzen in de wacht gesleept.
Zo won hij in 2005 onder andere in twee verschillende categorieën de Tremplin Blues van het Blues Sur Seine Festival en in 2006 de nog interessantere prijs ‘Tremplin Blues Orange des Rendez-vous de l'Erdre’ in Nantes. Een gerenommeerd festival waar jaarlijks zo’n 120.000 bezoekers op af komen.
Ik moet bekennen dat ik normaal gesproken bij het aanhoren van country gerelateerde muziek graag even een klein blokje om ga, maar vanaf de allereerste luisterbeurt van de cd ‘Roots and Stories’ maak ik met alle liefde een uitzondering voor Nico Backton & The Wizards Of Blues.
‘Roots and Stories’ is namelijk instrumentaal een hoogstandje en niets doet vermoeden dat we hier louter met Franse muzikanten te maken hebben. Voordat je het in de gaten hebt zit je met de gedachten bij zelfgestookte bourbon en helemaal in de sfeer van 'Da South'.
Het gros van de arrangementen zitten uiterst geraffineerd in elkaar en bieden een fraaie afwisselende mengeling van blues, americana, country en folk.
Het album bevat slechts drie covers (Blue Monday/Fats Domino; Louise Blues/Big Bill Broonzy en Tipitina van Professor Longhair), twee traditionals in ‘Goodnight Irene’ en ‘Duncan and Brady’. De overige zeven songs zijn allemaal originele Backton songs.
Backton zelf heeft naast zijn veelzijdigheid als gitarist (dobro, cigarbox, 12-string) op zich de beschikking over een prima stem, al wekt hij soms de indruk dat hij zijn stembanden net iets teveel en onnodig moet forceren. In up-tempo songs als ‘Blue Monday’, ‘Valentine’s Day’ en het ragtime nummer ‘Dig That Boogie’ is het ‘zware shag’ geluid prima te pruimen, maar in tranentrekker ‘Goodnight Irene’ en Broonzy’s ‘Louise Blues’ komt die geforceerdheid de geloofwaardigheid jammer genoeg niet ten goede.
Ondanks dit minpunt is ‘Roots and Stories’ een erg goede cd vol afwisselende liedjes die lekker ‘open’ en net niet te pompeus geproduceerd zijn. Ook het gebruik van de diverse instrumentaria houdt dit album spannend en uiterst gevarieerd.
Liefhebbers van goudeerlijke-, akoestische en tijdloze kwaliteitsmuziek, attention! Nico Backton et Les Wizards of Blues vont conquérir l'Europe!!!
Nico Backton: guitars, dobros, cigar box guitars, 12-string guitar, hammond xb2, piano & vocals
Christian Michel: bass, contrabass
François Miniconi: drums, cajon, percussions
Richie Faret: harmonica-harp
guest: Thierry Lopez, lead guitar on T-Model Ford Blues
