Tekst en foto's: Bert Reinders
Het is zondagmorgen 05:00 uur als Jan Mittendorp zijn bus start in het Oost Duitse Auerbach/Vogtland om samen met John Gerritse en Boo Boo Davis koers te zetten richting muziekcafe De Lijst in Hoogeveen. Even een ritje van zo’n 700 km naar Drenthe om op maandagochtend weer af te reizen richting Boekarest in Roemenie (met vliegtuig overigens).
Vrijdagavond 6 november staat het trio Gerritse, Mittendorp, Davis weer op de planken in het Belgische Fleuris om een dag later Duitsland weer aan te doen. Zo gaat de tour met bezoekjes aan Oostenrijk, Duitsland, Nederland etc. tot en met 22 november door en heeft trio zo’n slordige 13.000 km stenen en asfalt onder de wielen door laten gaan.
Tja … ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken en reken er op dat dergelijke tours er lichamelijk inhakken!
Bij aankomst in Cafe De Lijst worden we ook nog eens geconfronteerd met een groot aanplakbiljet dat Boo Boo gezondheidsklachten heeft en dat we vriendelijk worden verzocht om ons sigaretje elders te roken. De gezondheidsklachten van Boo Boo vallen gelukkig nog wel een beetje mee, want de bijzonder vriendelijke Amerikaan uit St. Louis treffen we niet aan met een slap kopje thee en een biskwietje, maar komt ons gewoon breed lachend en nippend aan een lekkere Amsterdammer tegemoet.
‘Tja, ik heb wat last van m’n keel en als het blauw staat van de rook komt dat m’n stem niet echt ten goede', legt Boo Boo even later aan ons uit.
Davis ziet er weer gelikt uit vandaag. Van de buitenkant is het een en al glitter en glamour in zijn mooie zwart/witte en glimmende pak. De handen zijn weer voorzien van een flinke portie edelmetaal en z’n bolle ogen glinsteren weer als vanouds.
Tegen 17:00 uur mag het trio aftikken en vanaf de allereerste noot is het raak! Heerlijk wat een power en wat een groove! De jengelende wah-wah van Jan en dreunende basdrums van John komen op een geweldige manier binnen. Probeer daar maar eens stil bij te blijven staan! Boo Boo is uitstekend bij stem en lacht zich een ongeluk als er weer iemand met een pakje shag tussen de vingers naar de uitgang loopt.
Davis is natuurlijk een uiterst vermakelijk en innemende man. Wat ie verteld, daar begrijp je dan wel de helft niet van en soms moet je echt even opletten of hij nu serieus is of dat ie je in de maling zit te nemen met z’n grappen, grollen en levensverhalen. Zelfs als ik even in het Nederlands met Jan Mittendorp sta te kletsen, lacht Boo Boo net zo hard met ons mee alsof ie zojuist de mooiste mop van z'n leven heeft gehoord.
Cafe De Lijst begint langzaam te veranderen in een echte Juke Joint, waarbij nummers van Boo Boo’s laatste cd’s de boventoon voeren. 'Dirty Dog', 'Stay From The Casino', 'Name Of The Game' om er maar even een paar te noemen die lekker naar binnen knallen. Ook ouder werk zoals 'The Can Man' en 'The Snake' komen in het ruim twee en half uur durende repertoire voorbij.
Boo Boo’s stem zit vol kracht en naar mate het optreden vordert krijgt de goedlachse man er steeds meer plezier in.
Hij bedankt ons om de haverklap dat we niet roken in het cafe en weet niet hoe vaak hij de Hoogeveense Cheeseman moet bedanken, die behalve het hele cafe ook Boo Boo heeft voorzien van een flinke portie kaas.
Uiteraard komt ook na ieder nummer ‘Dave’ uitgebreid aan bod, want Davis heeft de almachtige Dave (God) al een paar keer ontmoet.
‘Ik kan niet lezen en schrijven, maar God heeft er wel voor gezorgd dat ik muziek kan maken’ legt Boo Boo aan ons uit.
En zo is’t maar net! Wat een fantastische man. Wat een heerlijke persoonlijkheid en wat een topduo heeft hij naast zich staan.
De rauwe blues druipt er van af en vetter en ongepolijster is nauwelijks denkbaar. Wat een middag, wat een gevoel en wat een drive. Dit is de echte blues en stiekem hoop ik dat het nog heel lang duurt voordat het maandagochtend is.
Rond 20:30 uur is het einde daar. Boo Boo wil graag nog even een tijdje door gaan, maar Jan en John moeten daar noodgedwongen een stokje voor steken. Maandagmorgen staat er immers weer een trip naar Boekarest voor de deur.
Dit was Cafe De Lijst op z’n mooist en dit was de mooiste en meest pure bluesmiddag die ik tot nu toe in het Hoogeveense Cafe heb meegemaakt. Geweldig!!! Volgend jaar hopelijk weer???
