Tekst: Bert Visscher
Lokatie: Jimm's Gieten
Foto’s: Marieke (foto's volgen op later tijdstip)
Eerlijk en oprecht moet ik toch eerst even kwijt dat ik er best een zwaar hoofd in had. Twee festivals in hetzelfde weekend, waarbij op het affiche van Hoogeveen een prachtige ( inter)-nationale line- up stond. Daar tegenover het festival in Gieten, dat voor deze tweede editie hadden gekozen voor een line- up van vier nationale bands.
Achteraf kunnen we zeggen dat het allemaal is goed gekomen in Gieten: een (voldoende) bezoekersaantal van 230. De organisatie zal zich voor de volgende editie toch even moeten verdiepen in de Noordelijke blues agenda’s om een dergelijke herhaling te voorkomen.
Vier bands stonden er op het programma: hoofdact Lefthand Freddy, Buddy X, de boogiewoogiepianist Martienes de Wit en 12 Bar Grooves. Voor mij een eerste muzikale kennismaking met deze twee laatste bands, waarbij Martienes de Wit een gelegenheidsformatie had samengesteld met Ted Jordens op contrabas, Richard Cruiming op drums en de uit Hoogeveen afkomstige gitarist Jasper Groen in ’t Woud.
Martienes mag het festival openen met zijn ritmische boogieklanken. In de zaal is een dertigtal mensen aanwezig. Altijd lastig om als openingsact dan te moeten spelen. Een uur lang spelen de mannen nummers van o.a. Albert Ammons, Pine Top Smith en Meade Lux Lewis. Martienes die zich vooraf onterecht verontschuldigt over zijn zangkwaliteiten in een nummer van Fats Domino. Martienes speelt boogiewoogie die de aanwezigen doet opwarmen. De begeleiding is geen verkeerde keuze; het brengt de boogiewoogie meer glans op deze avond. Want zeg nou zelf: om een uur lang alleen maar een piano te horen is ook niet alles. Het ritme van de drums, de contrabas en gitaar komen helemaal tot zijn recht. De ondertussen steeds vollere zaal is dan ook niet meer te houden, en her en der zie je de eerste bezoekers dan al dansen. Een leuke opener. De soli van de heren zijn zeer verfrissend en niet langdradig.
Na dit eerste uur komt dan een bandwissel. Er is maar één podium, dus dat kan even duren. Het drumstel van Richard Cruiming blijft staan. De 12 Bar Grooves-drummer Klaas ‘The Captain’ Bosch heeft er geen problemen mee.
12 Bar Grooves, de band die op zondagmiddag 1 november in Enschede (NiX Blues Club) de eerste plaats in de wacht sleepte van het Homegrown bluescontest, mag het stokje overnemen. Ben reuze benieuwd wat ze live kunnen, mede omdat ik ze nog nooit live heb mogen aanschouwen.
“Een Drents/Friese band die vanaf 2003 aan de weg timmert, een cd (‘The Kitchen Turned Blue’ 2008) heeft afgeleverd en een live-cd in de planning heeft”, aldus zanger/mondharmonicaspeler Bert ‘The Blind’ Jansen. In een uur blazen de mannen onvervalste Chicagoblues de zaal in. Geweldig om te zien dat ze na een drietal nummers de zaal weer in beweging krijgen. Eigen werk, maar ook de oude blueshelden passeren de revue. Opvallend is de zang stem van Jansen. Je komt zo’n zangstem af en toe tegen, waarbij al vrij snel vergelijkingen worden gemaakt met andere zangers. Het viel mij op dat de stem van Bert anders klinkt; stembanden die doordrenkt zijn met een homebrewed liquor: ‘Spicy liquor with tobacco’... Weet niet of het smaakt, maar zoiets. In Gieten staan de mannen helemaal vol overgave te spelen. Ze laten het publiek zweten en laten bij mij een zeer positieve indruk achter. In de gaten houden dit vijftal!
Dan mag Gieten zich gaan opmaken voor Buddy X. De band bestaat uit, zanger/bassist Ruud Weber Jr., drummer Rob ter Maat en Lars Müller op gitaar en zang. Ruud Weber Jr., die buiten Buddy X nog tourt met Snowy White Blues Project. Verder zitten de mannen in het laatste traject van hun nieuw nog te verschijnen cd, waarvan wij deze avond live een aantal nummers krijgen te horen. Zelf had ik Buddy X al vaak live zien spelen, maar toch blijf je weer verrast door de muzikale mix.
De ‘ketels’ van Richard Cruiming blijken ook bij Rob goed te kunnen functioneren. Wel vervangt Rob de bekkens.
De bezoekers moeten even omschakelen. Met de Chicagoblues nog in het hoofd, worden we getrakteerd op een mix van blues, jazz en rock, waarbij dit alles in een blender tot een eigentijdse blues-met-een-groove is gemixt. Veel nummers van hun live-cd Live at The Metropool, of bijzondere versies van klassiekers komen voorbij. Geen pure blues, maar met invalshoeken
van andere stromingen uit de muziek. Ze hebben de bezoekers aangenaam verrast, gezien de reacties vanuit de zaal.
De laatste band is niemand minder dan Lefthand Freddy, met op de bas Feico Nijdam en de nu in Amsterdam woonachtige drummer Hans Waterman (o.a. Cuby & the Blizzards, Solution, Jan Akkerman Band). Het was even stil rondom Freddy, maar we kunnen jullie vertellen dat er weer selectief en beperkt wordt opgetreden. Even stil? Een half jaar om precies te zijn. Op persoonlijk vlak moest er van alles worden opgelost, waaronder een hernia. Maar ook dat er geruime tijd werd gedacht aan die spreekwoordelijke wilg. Uit het verhaal van Freddy werd mij duidelijk dat die er even genoeg van had en zijn gitaar aan de wilgen wilde hangen. Gelukkig, door voorzichtig wat met Hans Waterman (drums) weer wat gigs te doen, heeft Freddy de wilg maar gelaten voor wat hij is.
We kunnen deze avond een band zien die de zaal weet om te toveren in een dampende ‘Juke joint’. En het witte pak ontbreekt niet. Samen met zijn band verzorgt Freddy een heerlijke setlist met dampende blues. Gelikte gitaarsolo’s, aangevuld met een prima ritmesectie, zorgen ervoor dat de bezoekers volop genieten. Toepasselijk kan het ook nog als het nummer Back on Track wordt ingezet. Freddy is helemaal terug, mijns inziens. Bij de laatste toegift komt hij zelfs van het podium om zijn versie van Chuck Berry’s Duck Walk te doen.
Twee uur ’s nachts: het zwoele licht maakt plaats voor felle tl-verlichting, en op de muziek van Pee Wee Crayton’s Poppa Stoppa verlaten de bezoekers de zaal.
Voor de nog aanwezige muzikanten van Buddy X, 12 Bar Grooves (de volgende dag middagoptredens, en Hans Waterman (terugrijden naar Amsterdam en ’s middags spelen) wordt het een korte nachtrust. Zij mogen over een paar uur weer aan de bak. Maar het geeft perfect aan dat eenieder van de bands ook voor elkaar een muzikaal luisterend oor had. De bands vonden het gezellig, maar de bezoekers zeer zeker. Volgend jaar editie nummer drie. Kijken wat we dan op het affiche hebben. Ik reserveer alvast een plekkie.
Henk de Ruiter en andere vrijwilligers bedankt !
