Tekst en foto's: Bert lek
Fotoalbum: Trout/Bryant Zoetermeer
Hoe komt het toch, dat ik geen affiniteit met Walter Trout heb?
Twintig jaar geleden zag ik hem met zijn Radicals op het Moulin Blues festival in Ospel.
Ligt het aan hun uiterlijk? Zij hebben erg lang haar, ik niet. Hij trekt net als B.B. King en Michael Burks gekke bekken en die vind ik wel goed.
Wie speelt er nu in een vaal t-shirt met zijn eigen naam erop?
Of ligt het aan Andrew Elt (uit Sleeze Beeze), die probeert een rockzanger uit de jaren zestig na te doen?
Vreemd eigenlijk, ik voel me veel meer verwant met Danny Bryant, die het uitgebreide voorprogramma doet. Terwijl heel veel mensen hem een slecht aftreksel vinden van de Amerikaan.
Komt het dat Bryant benaderbaar is, nog veel in grote clubs speelt?
Ik kom er maar niet achter. Ook niet na een lange terugreis vanwege een file midden in de nacht, dat een half uur oponthoud betekent.
Donderdag spelen beide heren de sterren van de hemel tijdens respectievelijk de 10th (Danny) 20th (Walter) Anniversary tour in een uitverkochte Boerderij (750) Naast Zoetermeer, doet Trout ook aan; Tilburg (013) en Amsterdam (Paradiso).
Na afloop van zijn 2.5 uur durend concert heeft een dame voor mij een natte broek van blijdschap en ik vreselijke pijn in mijn rechtervoet van het staan. Ik ben blij dat ik weg mag, terwijl zij nog wel een half uur langer wil blijven en dolgelukkig met het plectrum van Trout naar huis gaat.
De fans van Danny Bryant zijn ook teleurgesteld. Zij hopen, dat hun grote held net als de vorige keer gaat jammen met Trout. Helaas vanavond zit dat er niet in. Bas Paardekooper een jonge opkomende gitarist uit Voorburg, dat om de hoek ligt van Zoetermeer is nu de eer gegund. Dat heeft Rob Koning van King Bee Agency, waar ook Bryant van deel uitmaakt, geregeld.
Hij zette een video van Paardekooper, genomen tijdens de afgelopen Rosblues op Youtube ( Say Goodbye To The Blues) en stuurde een mailtje naar het management van Trout. Die het zag en zodanig onder de indruk was, dat ze Paardekooper uitnodigt om een nummer mee te spelen. Niet alleen voor Paardekooper, maar voor vele fans van hem en Trout was dit het hoogtepunt van deze avond.
Maar Trout maakt het op een andere manier goed met Bryant. Hij mag de show openen en geeft hem een uur speeltijd, terwijl hooguit de helft normaal is.
Bryant grijpt met beide handen de kans aan en zet zo als gebruikelijk met “Hideaway” stevig in.
Vele fans uit alle streken van Nederland zingen uit volle borst mee met de bekende stukken.
Het gaat er zelfs zo hard aan toe dat Bryant een snaar breekt in een van zijn uitgebreide solo's
Verder zijn er geen veranderingen in de band te bespeuren. Iedereen zit of staat nog op zijn eigen plaats.
Om 22.00 uur schuift iedereen in de zaal nog iets naar voren om niets van Trout te missen.
Naast de “baas” staan of zitten zijn vaste begeleiders; Michael Leasure, de links handige drummer, Rick Knapp, bas en Sammy Avila, Hammond.
“Bluestime” roept Trout naar de zaal en begint met Sonnyboy’s “Help Me”. Wat nog redelijk op bluesritme en stijl is geënt. Daarna volgen in een moordend tempo, met razend knappe riffs o.a. “Life In The Jungle”, “They Call Us the Working Class, But We Ain't Working Anymore.” Dat nummer is uit mijn hart gegrepen. Het is niet alleen in Amerika, van toepassing zoals Trout zegt, maar ook hier! Met emotie brengt hij “Say Goodbye To The Blues”, ooit opgedragen aan Stevie Ray Vaughan, nu aan Jeff Healey, die vorig jaar overleed en hij sluit zijn set af met “Tore Down”.
Zou ik nu toch en beetje om zijn?
