Tekst/foto's: Bert Reinders
Fotoalbum: Mocambo Blues
Het is zo langzamerhand een traditie geworden dat Mocambo Blues tegen het eind van het jaar bij Cafe Laporte in Meppel optreed.
Ik heb mezelf sinds vorig jaar opgeworpen als privé- en gelegenheidskok voor het gezelschap en zo begint de Mocambo blues dag voor de familie Reinders al vroeg in de middag. Boerenkool met spek, Hemaworst en ...... Jack Daniels. (en nee, college Ton K ……… de boerenkool was geen overblijfsel van SundayBlues, want van dit oerhollandse gerecht was geen kruimeltje meer over tijdens het Meppeler evenement).
Als de magen gevuld zijn is het bijtijds afreizen naar de Stationsweg om de laatste zaken op een rijtje te zetten.
Om 22:00 uur mag het geweld dan eindelijk losbarsten voor een driesetter tot in de kleine uurtjes.
De oproep aan het publiek om op tijd te komen was niet tegen dovemansoren gezegd. Degene die voor 22:00 uur binnen zouden zijn, zouden gratis het Mocambo T-shirt ontvangen en ruim voor aanvang waren er al een stuk of 60 shirts gewisseld van eigenaar.
Een Mocambo start gaat altijd gepaard met een hoop donder en geweld. Lampen uit, rookmachines en eerste iedereen even bij de les zien te krijgen door met een flinke portie decibels de broekspijpen te laten klapperen. Zodra die eerste missie is volbracht wordt er meteen ingezet met een nieuwe song. Een nummer dat Hans van Lier voor de mannen heeft geschreven. Mooi!
Mocambo Blues heeft overigens deze avond nog iets nieuws, want voor het deze avond is toetseniste Anita Duijf van de partij. Anita is met haar ervaring in diverse bands en zelfs met haar deelname aan het Eurovisie songfestival een ‘grote dame’ in haar vak, maar een eerste keer SRV-repertoire is natuurlijk altijd even ‘zoeken’. Gerepeteerd is er tot nu toe nauwelijks, en bovendien was het trio Richard, Ed en Ko na een paar tellen al van mening dat het met Anita wel goed zat.
De mannen hebben duidelijk goede oortjes, want met Anita in de gelederen staat Mocambo als een huis en krijgen de nummers net even een extra deken overgelegd.
Toch is het opvallend dat er deze avond iets mist. Muzikaal is er helemaal niets mis. Het geluid is perfect, maar op de een of andere manier komt de stemming er niet in. Uiteraard is het altijd een wisselwerking tussen de band en het publiek en beide partijen ogen wat tam en wat lusteloos. De vonk wil in elk geval maar niet overspringen.
Zodra tegen het eind van de 2e set The House is Rocking de revue passeert, komt iedereen een beetje los, maar meteen daarna zakt de sfeer ook net zo gemakkelijk weer in. Wat jammer …… maar ja, dit kan voorkomen en daar heeft niemand invloed op.
De derde set is gelukkig bijna als vanouds. Na ‘Tin Pan Alley’ volgt het nodige Hendrix werk met onder andere ‘Voodoo Chile’ en dan komt ook het Meppeler publiek een beetje op dreef. Gelukkig maar!
Uiteraard hebben we ons uitstekend vermaakt deze avond, maar het was over de hele avond genomen ‘het net niet’.
Volgend jaar beter. Dan speelt Mocambo opnieuw in Meppel en dan tijdens SundayBlues.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen!!
