Barrelhouse in L'Esprit

Tekst/foto's: Ton Kok

Zestien januari was het weer zover, het traditionele januari optreden van Barrelhouse in de Rotterdamse Bluessociëteit l’Esprit. Enkele opnamen van hun optreden daar in januari 2004 zijn destijds op hun laatste live CD verschenen. En dat de groep hier gewaardeerd wordt blijkt wel uit het grote aantal bluesliefhebbers uit Rotterdam en omstreken, dat hier op af komt. Met zo’n 115 bezoekers wat het weer een vol huis.

Wat ik ook begreep is dat het een, zij het wat minder prettige, gewoonte aan het worden dat Tineke Schoemaker hier altijd met een verkoudheid te kampen heeft. Wellicht voor de dame in kwestie zelf een ongemak, maar voor de toeschouwers was hier weinig van te merken, alleen bij de aankondigingen was het te horen, maar het zingen leed en niet onder.

Ging ik in een mini sneeuwstorm van huis, binnen was de temperatuur tropisch te noemen en naarmate de avond vorderde liep het alleen maar op, mede natuurlijk door de band, die als vanouds de boel wist op te zwepen.

Begonnen werd met de al wat langer op de setlist staande, maar niet op plaat uigebrachte Sonny Boy Williamson klassieker ‘Bring It On Home’, met Jan Willem Sligting op harmonica (verder deze avond te horen op bas en accordeon). Daarna werd het een feest der herkenning met een grote keuze uit ruim dertig jaar Barrelhouse materiaal. Ook enkele nieuwe nummers werden ten gehore gebracht. Zo waren nieuw, voor mij althans, Little Walter’s ‘Mean Old World’ en ook John Lee Hooker’s ‘Serves Me Right To Suffer’, wat gebracht werd door enkel Tineke, begeleid door Johnny Laporte op gitaar en Bob Dros op drums. Laatstgenoemde nummer, evenals nog wat ander gespeeld nieuw werk zal te horen zijn op de in maart aanstaande te verschijnen nieuwe CD van de band.

Buiten de eerdergenoemde mensen uiteraard Han van Dam (‘sans moustache’) achter de piano en Guus Laporte, gitaar en achtergrond zang. Vooral laatstgenoemde zorgde tegen het eind van het optreden met wat opzwepende gitaarsolo’s dat de temperatuur het kookpunt bereikte. Hier en daar, vooral in de eerste waren wat foutjes te horen, alsof men na de winterstop nog even in het juiste ritme moest komen, maar dat mocht de pret niet drukken. Met ‘Cock It On The Wall’ en ‘You Don’t Have To Go’ als toegift kwam het eind toch weer veel te snel.

Kortom weer een topavond en het is te hopen dat Barrelhouse en l’Esprit deze traditie nog lang in ere moge houden.
In elk geval ga ik de band weer aan het werk zien op 3 april a.s. op Nico Bravenboer’s Bluezy Festival in Sporthal De Fakkel in Ridderkerk, waar hopelijk de nieuwe CD ook te inmiddels te verkrijgen zal zijn.