cd recensie: Peter Struijk - 'Human Ways'

Door: Ton Kok

Peter Struijk is een nieuwe naam aan het nationale bluesfirmament. Met ‘Human Ways’ levert hij een degelijke debuut CD af.
De link met Chicago wordt meerdere malen gelegd: zo ontmoette hij daar enkele jaren terug Hammie van Hall en Robbert Fossen, twee Nederlandse bluesveteranen, gelijkgestemden met wie hij bevriend raakte.

Vorig jaar speelde hij in Buddy Guy’s Legends met de band van James Yancy Jones, beter bekend als Taildragger. Bovendien wist hij deze in de Windy City gevestigde bluesman te strikken voor een gastrol op deze schijf.

Toch is het niet primair Chicago blues wat Struijk ten gehore brengt, maar eerder Delta Blues.
Nu zijn er in Nederland wel meer bluesmuzikanten, die deze vorm van de blues spelen, maar slechts mondjesmaat wordt het uitgebracht op CD. Daarom alleen al is dit een welkome uitgave, die deze stijl wellicht weer wat meer onder de aandacht kan brengen.

Er staan twaalf studionummers op deze plaat, waarvan vier van de hand van Peter Struijk en twee van Taildragger. De overige nummers zijn bekende en minder bekende covers.
Voor de wat oudere bluesliefhebber is er niet echt iets nieuws onder de zon, maar voor een wat jongere generatie, die is opgegroeid met blues/rock valt er wel veel fraais op te ontdekken en ook voor ondergetekende, die in de eerste categorie valt, is het een aangename plaat om naar te luisteren.

De meeste nummers worden als duo gespeeld, meestal Peter Struijk op gitaar en zang en Hammie van Hall op harmonica. Maar ook routiniers als Robbert Fossen, Hein ‘Little Boogie Boy’ Meijer en Taildragger, evenals wat minder bekende namen en Dihl Bennink, Peter van Zon en Willem van Kempen dragen hun steentje bij. Vooral de stem van Fossen, hier vocaal te horen in Lowell Fulson’s ‘Sinner’s Prayer’ blijft me altijd positief verrassen.

Peter Struijk laat horen dat hij de akoestische- en resonatorgitaar goed onder de knie heeft en in het instrumentale ‘Guitar Soul’ komt hij qua sfeer aardig in de buurt van Blind Willie Johnson’s ‘Dark Was The Night, Cold Was The Ground’.

Buiten de twaalf studio nummers staan er als bonus nog twee live in Buddy Guy’s Legends opgenomen nummers met Taildragger en zijn band. De nummers wijken nogal af van het overige materiaal, maar op een dergelijk jonge leeftijd met een dergelijke band op deze locatie te kunnen spelen is iets om zondermeer trots op te zijn en het vastleggen op CD waard.
Het enige wat ik verder nog kwijt wil is dat het allemaal nogal ingetogen klinkt en van mij mag het hier en daar wat feller mag. Maar laten we niet zeuren, het is een mooi debuut en we gaan ongetwijfeld meer horen van deze man.

Tracks – Song van:
01. Human Ways – Peter Struijk
02. You Got To Move – Fred McDowell
03. Sinner`s Prayer – Ray Charles
04. Come Back Home – James Yancy Jones “Tail Dragger”
05. Mean Mean Thing – Peter Struijk
06. Gravel Road – Morris Holt “Magic Slim”
07. Highway 57 Bound – James Yancy Jones “Tail Dragger”
08. Special Rider – Eddie James House “Son House”
09. Highway Man – Peter Struijk
10. Can`t Be Satisfied – McKinley Morganfield “Muddy Waters”
11. Cakewalk Band – Pat Vegas
12. Guitar Soul – Peter Struijk
bonus tracks Live at buddy Guy`s Legends
13. Don`t Start Me Talkin` – Rice Miller “Sonny Boy Williamson II”
14. My Head Is Bald – James Yancy Jones “Tail Dragger”