Tekst & foto's: Bert Reinders
Fotoalbum: The Electrophonics
Eindelijk! The Electrophonics in Drenthe! De zuidelijke Nederlanders hebben de meest gerenommeerde Nederlandse en Vlaamse podia (Moulin Blues Ospel, Blues Peer, North Sea Jazz) wel al op hun C.V. staan, maar een Drents podium? Nee dus!
Nu heb ik de meest swingende- en energiekste jumpband alleen nog maar op de grotere podia (Ospel, Ridderkerk, Tiel) gespot en het optreden in het Hoogeveense Cafe De Lijst is dus de eerste keer in een wat kleinere omgeving.
Nu is het podium in De Lijst niet superklein, maar als er zeven mannen met contrabas, toetsen, drumstel, koper, gitaar en een enigszins beweeglijke zanger een plekje moeten zoeken, dan vergt een en ander toch wat aanpassingsvermogen. Als je bekend bent met het fenomeen Hermsen die wel wat ruimte om zich heen kan gebruiken, dan weet je waarschijnlijk wel wat ik bedoel.
Bij aanvang rond 17:00 uur is De Lijst redelijk gevuld. Mr. Myagi (King Mo) is met The Electrophonics afgereisd en ook de collegabands van The Electrophonics (Highway Rhythm & Blues Gang en de Dixmeijer Blues band) zijn in Hoogeveen van de partij. Twee bands uit een soortgelijke muzikale hoek, die overigens sinds kort hun openstaande vacature’s naar volle tevredenheid hebben opgevuld.
Zanger/mondharmonicaman, de heer A.D.H.D. Hermsen en zijn companen gooien van meet af aan de beuk er in met een flinke portie uptempo swingers. Hermsen gooit zoals gebruikelijk er weer een behoorlijke dosis ‘Goedemorgen Nederland’ tegen aan en de showman pur sang heeft zelf vrij snel z’n spieren warm. Onvoorstelbaar, wat een brok energie is deze man. Het zweet vliegt in no-time in het rond en ik vraag me af of iemand dit twee uur lang vol kan houden.
Toch slaat het aanstekelijke gedrag van de sympathieke zanger niet over op het publiek. Bij vlagen nemen de Hoogeveense bezoekers aanstalten tot een voorzichtig dansje, maar tot de pauze krijgen The Electrophonics de sfeer er maar moeizaam in. Zelfs tijdens mijn persoonlijke favoriete nummer ‘Dance’ springt de vonk niet over en dat is toch wel verrassend. Door het matte publiek beginnen ook de muzikanten het vuur in het spel een beetje te verliezen en dat is uitermate jammer, maar wel te begrijpen.
Ook na de pauze gaan The Electrophonics op hetzelfde niveau door. Het swingt wel, het is leuk om naar te kijken en muzikaal zit het uitstekend in elkaar en toch mis ik de klik dan wel het echte Electronicsvuur. Als tenorsaxofonist Andre de Laat zich halverwege de tweede set in de frontlinie meldt begint het Hoogeveense ijs dan toch langzaam te smelten. In een geweldige performance laat Andre even horen wat hij in huis heeft.
In het laatste gedeelte van de Electrophonics-gig komt het gelukkig nog helemaal goed tussen The Electrophonics en het publiek in De Lijst. De dansvloer begint vol te lopen en Drenthe en The Phonics worden eindelijk vrienden. Stefan Hermsen doet er nog maar weer eens een schepje bovenop en zo krijgen we rond 20:00 uur toch nog veel tevreden gezichten.
Uiteindelijk een prima middag, maar het optreden in De Lijst is niet het allersterkste optreden dat ik van de mannen heb gezien. Wellicht kunnen de Limburgers op een groter podium ook iets beter uit de voeten.
