Weblog The Bluesman

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: Bats en terug naar huis!

Vandaag de laatste aflevering van The Phil Bee Trip To Austin. Bij deze wil ik Phil bedanken voor zijn mooie Texas-dagboek en uiteraard voor de aansprekende foto's. Alle door Phil's geschreven hoofdstukken zijn blijvend te lezen onder de categorie: 'Austin Trip By Phil Bee'

Degene die graag meer informatie willen hebben over deze trip naar Texas kunnen uiteraard altijd bij Phil terecht. Hij zal je met liefde de do's en de don'ts van het Texas leven uit de doeken willen doen.

Maandag 20 april.
De laatste dag in Austin. Wat geslenterd en foto’s gemaakt van enkele mooie neons overdag, de foto’s spreken voor zich Je merkt allengs dat hebt je toch niet in je koude kleren gaat zitten zo’n trip. Laat op, bier, vroeg op want je wilt ook her en der naartoe rijden. Dat hele dag lullen, man lief, hou toch je bek ! Ja die kreet kwam regelmatig terug.

Er was iets bijzonders en dat ook nog vlak bij ons hotel wat we de hele week niet gezien hadden. De brug over de Colorado River, ca. 250 meter van ons hotel was ook een hotel. Een dag hotel. Say what? Ja een dag hotel voor : vleermuizen (bats). Niet enkele honderden, nee 1,5 miljoen van die beesten. Iedere dag als de zon ook maar net onder is vliegen ze erop uit. We zijn vlakbij de brug gaan staan om een goed uitzicht te hebben  en samen met ons nog een paar honderd mensen. Een bizar gezicht is dat. Honderd duizenden van die beesten die boven je hoofd wegvliegen. Zonder dat je ook maar iets hoort.

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: Luckenbach en Phil's Jam

Alweer het 1 na laatste deel van Phil's trip to Austin: (klik op de foto's voor een vergroting)

Zondag 19 april.
Lekker weer, erg warm zelfs. Weer een tip van Jac. Ga op zondag naar Luckenbach. Uurtje rijden, maar kijk uit, het is niet eenvoudig te vinden. Met behulp van Google Maps (ja ik had gelukkig wel mijn laptop bij me, ook handig om naar huis te skypen) hadden we de route uitgestippeld. Als gezegd uurtje rijden westwaarts, daar moesten we een 2-baans weggetje in. Nou op de kaart dus niet te vinden. Maar ons gevoel gaf ons gelijk.

Aangekomen in Luckenbach, stel je voor een soort mini nederzetting uit een cowboy film. The Post Office, annex winkel, barretje, dance-hall, huisje, podium, bomen, klaar. Om 1 uur begon er al een band te spelen en dan zit je daar heerlijk met een Shiner Bock (ja alweer die onafscheidelijke), maten in de buurt, zonnetje, bankje onder de bomen en een lekker muziek live gespeeld op enkele meters afstand. Je kunt zo wel enkele uren doorbrengen zonder echt iets noemenswaardigs mee te maken. Gegrilde hamburger van de BBQ, just plain good.

Na enkele uren zijn we nog doorgereden naar Frederichsburg, ja alles wees erop dat het vroeger alleen maar Duitsers waren hier: Zimmer Frei.  Gegeten in Hill Top cafe eigenaar John Nicholas. Jammergenoeg was hij er niet, maar evengoed lekker gegeten. Samen hadden we Catfish, Southern Shrimps en een Grilled Steak. Tja je bent er toch niet waar.

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: 'Hot Rods'

Aflevering 6 van Phil Bee in Austin Texas:

Zaterdag 18 april.
Hup vroeg op, via Highway 35 naar San Antonio, zo’n dik uur rijden. Niet te missen bezienswaardigheid: The Alamo. Het  was oorspronkelijk een missie gebouw, maar is het symbool van het verzet tijdens de Texaanse revolutie in 1836 tegen de Mexicanen. Mooi om te zien, maar als je zoals enkele van ons steden als Rome, Florence, Avignon en Sevilla hebt bezocht, is zo’n iel gebouwtje in de States van amper 300 jaar oud natuurlijk zeer relatief indrukwekkend. De eerste de beste kerk in Maastricht heeft meer historie.

Dat is ook, voor de in cultuur geinteresseerde Amerikaan, hun grote frustratie, dat ze geen historie hebben zoals de rest van de wereld en als eerste wordt natuurlijk Europe genoemd. Mij maakt dat als muziekliefhebber verder weinig uit, de hele moderne muziek heeft als roots de States, Ragtime, Country, Swing, Blues, Rock & Roll, Jazz, R&B, Soul, je noemt het maar op. Alle rest hedentendage zijn afgeleiden hiervan. Respect.

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: Texas Flood

Deel 5 van de april-trip van Phil Bee en zijn maten:

Vrijdag 17 april.
Regen, regen en stortregen. Juist ja: Texas Flood. Ja wat doe je dan als Europeaan in de USA. Naar de shopping mall. Shopping malls zijn grote overdekte winkelcentra 10, 20 km buiten de stad. Met de nadruk op grote, vooral in Texas. Everything is bigger in Texas. Auto genomen en dan merk je dat het afwateringssysteem, ja de hele riolering niet deugt. Verouderd waarschijnlijk, geen geld, de prioriteit op de gezamelijke vijanden die de US zichzelf altijd voorspiegelt om vooral de aandacht af te leiden van hun échte problemen in het land zelf : medical care, social security, werkeloosheid. Nee laten we per dag nog wat miljarden spenderen aan: WAR on Terror ! Nou de eerste ‚weapons of mass destruction’ moeten nog gevonden worden toch ? Maar goed kom met dit soort kritiek op de USA vooral in Texas niet aan, we hebben het ook zeker niet geprobeerd.

De mall dus in. JC Penny, Sears, de bekende warenhuizen, naast alle andere merken winkels, NIKE etc. Pak goedkoper als bij ons. Souvenirs kopen voor thuis, VANS en TEXAS t-shirtjes voor mijn jongens, beetje slenteren door de winkels, het is schier eindeloos. Jos vond het maar niks, gaat-ie op vakantie met een stel stoere kerels, moet-ie nóg winkelen, arme Jos. Ook daar gegeten, maar dat was wel hebt minste van de hele week. Wel mooi om te zien hoe hele families dit als uitje hebben. Veelal ‚oversized families’ op sneakers, waar de crisis toch vanaf druipt. Bij navraag bleek het ook veel rustiger te zijn als pakweg een jaar of 2 jaar geleden. En maar hamburgers en oversized Cola en friet. Het is niet toevallig dat de meeste Europese fast-food ketens een Amerikaanse oorsprong hebben. Mijn mening is verder niet belangrijk, maar ik ga met mijn kids al een tijd geen fast-food restaurants meer in.

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: Antone's!

Alweer deel 4 van Phil's trip to Texas:

Donderdag 16 april.
Naar Antone’s geweest ’s avonds. Indrukwekkend, hoewel de tent in soberheid uitblinkt. Het is een soort oud pakhuis midden in de stad, waar al een aantal jaren niks aan is gedaan. Behalve de PA (geluidsinstallatie) dan, allemachtig. Maar dat zouden we vooral andere avonden meemaken. Vanavond was namelijk o.a. Eric Tessmer geprogrammeerd. Jos Potting kende hem natuurlijk weer, ik niet. Een gitarist met een vervorming en decibel waar zelfs ik pijn aan mijn oren van kreeg.

Twee Fender versterker doorgeschakeld, 1 Vibro King en 1 Super Reverb, mooi spul natuurlijk. Alleen om een mooi ‚crunchy’ geluid te krijgen (dat gebeurt als je de buizen eens flink op hun donder geeft), zette hij die versterkers volgens mij op 11. Een plexiglas afscherming vóór de versterkers behoedde de mensen vóór het podium van een acute hoorbeschadiging. Jezus, Maria. Kruising tussen Jimi en Nirvana. Toch wat te weinig melodie vorming naar mijn smaak, maar de menigen waren verdeeld binnen onze groep. Jos vond het wel wat, maar we zijn toch weggegaan.  Wat zegt U ? Je Shiner Bock nog niet op ? Doorzuipen en je bek houden. Ja die laatste term zou in de loop van de week te pas en te onpas worden gebruikt.

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: SRV rules!

Vandaag deel 3 van Phil Bee's trip naar Texas. De eerdere delen van Phil's verhaal kun je nalezen onder de categorie: Austin Trip by Phil Bee (links op de website)

Woensdag 15 april.

Mooi weer, zo’n 25 graden, niks mis mee, na enkele foto’s gemaakt van Antone’s, DE club natuurlijk, dan naar het Stevie Ray Vaughan memorial naast de Colorado River, niet ver van ons hotel. Veel van wat in Austin met muziek te maken heeft riekt wel ergens naar SRV, ze hebben met hem gespeeld, hem zien spelen, of anders zijn ze wel de overbuur van SRV’s vroegere bakker.

In de meeste muziekbars wel een of meer afbeeldingen van hem. Je kunt van SRV denken wat je wilt, maar een superstar was het natuurlijk. Daar kan Joe Bonamassa nog een puntje aan zuigen (lees het verslag van the Bluesman – Moulin Blues 2009, 1e dag). 

Klik op de foto's voor een vergroting

The Austin (Texas) trip by Phil Bee: De reis

We besloten, aangezien we toch ’s ochtends vertrokken om de dag te voren vast naar Amsterdam te rijden en daar te overnachten. Tja ieder excuus is goed natuurlijk om het schoolreisje vroeger te beginnen.  En met 4 van die opgeschoten mannen is de humor nooit ver weg, onze avondje Amsterdam was meer om in te drinken en met 4 man (!) op één kamer alvast aan elkaars geuren te wennen, allemachtig hadden die mannen ’s middags bonensoep gegeten ofzo ?

’s Morgens auto op lang parkeren gezet, handig als je dat op voorhand op internet regelt, goedkoper en je komt zo binnen (en later ook weer buiten).

Dinsdag 14 april; op Schiphol inchecken en je voelt de spanning stijgen, ja het is echt waar het avontuur gaat beginnen. Waar je je maanden op verheugd hebt en je weet en voelt het, je maten evenzeer. Hoewel Jules en ik al vaker in de US zijn geweest is het toch altijd spannend of je alles goed voorbereid hebt. Maar uiteindelijk valt alles mee natuurlijk. De heenreis viel goed mee, we hadden veel plaats, 3 stoelen voor 2 man, dus je kunt dwars gaan zitten/liggen. We hadden ons stiekem natuurlijk op de vriendelijke en mooie stewardesses verheugd.

Ja hoor. Continental Airways, de oudste en lelijkste (en dan helpt geen relativeren, schoonheid is subjectief) cabin crew die ik ooit heb meegemaakt, en geloof me ik heb toch wat afgevlogen in mijn leven. Maar ja dat is weer voer voor humor natuurlijk. De stemming was meteen gezet. Je kunt in het Nederlands tegen Amerikanen zeggen wat je wilt ze verstaan het toch niet, OK ik hoef geen tekening te maken wel ?

The Austin (Texas) trip by Phil Bee

April 2009 stond voor Phil Bee (zanger van King Mo) in het teken van een trip naar Austin (Texas) in de USA. Dagelijks keken vele leden van ons gewaardeerde bluesforum.nl uit naar de postings van Phil en zijn vrienden.

Ik vind het dan ook geweldig dat Phil zijn belevenissen voor thebluesman.nl op schrift wilde zetten en de komende periode kunt u dan ook mee- en nagenieten van Phil's Austin Trip.

Aangezien het een behoorlijke story is, hebben we besloten om het verhaal in delen te plaatsen.

Deel 1:

Bij deze hebt verslag van onze trip naar Austin TX, waarvan ik de initiatiefnemer was. ‚Ik’ is Phil Bee, zanger van de band King MO, bluesliefhebber in hart en nieren. Partners in crime waren Jos Potting (programma maker van ‚Bluespotting’), Jules Peters (bassist van o.a Dr Rhythm) en Bé Smit (blueskenner en –liefhebber).

In oktober 2008 kreeg ik de ingeving om eens een bluestrip te maken en dan waar anders dan in the States en dan weer waar anders dan in Austin TX. Ik had van diverse vrienden door de jaren gehoord dat het ‚the world’s capital of live music’ is en speciaal blues en aanverwanten. Ik was in mijn leven al meerdere malen in the States geweest, echter nooit in Austin.